
Regelmatige hoefverzorging nodig voor oudere paarden
Nieuws“Ik sta liever onder een paard dan voor een groep mensen”, bekende Gijsbert Bouw, hoefsmid van de Paardenkamp in Soest. Tijdens de Dag van het Oudere Paard hield hij boeiende lezingen over hoefverzorging bij paarden op leeftijd. Zijn belangrijkste boodschap: ook deze groep heeft iedere zes tot acht weken een hoefsmid nodig.
Hoe vaak gebeurt het niet: een paard wordt ouder, er wordt minder mee gedaan, dus de bezoekjes van de hoefsmid worden ook teruggeschroefd. Bouw komt het regelmatig tegen. Niet bij De Paardenkamp, waar alle 120 paarden iedere tien weken groepsgewijs en soms vaker worden bekapt. Want de ijzers gaan eraf bij de bewoners. “Zelfs als ze daar hun hele leven op hebben gestaan. Dat geeft in het begin wel wat brokkelvoeten, tot de nagelgaten eruit zijn gegroeid. Mocht het echt niet gaan, dan zetten we ze, in overleg met de dierenarts, weer op ijzers. Maar dat zijn echt uitzonderingen.”
Oudere hoeven zijn niet anders dan die van een jong paard, betoogde Bouw. Ze groeien even snel, maar slijten anders, waardoor het soms lijkt of de toon eerder lang wordt. Door ze regelmatig bij te houden, blijven standsverschillen beperkt. Dat is belangrijk, want een ouder paard kan zich minder makkelijk aanpassen. “We gaan scheefheid dus ook niet corrigeren. Daar heeft hij zijn hele leven al mee gelopen en is zijn lichaam op ingesteld.”
De problemen die Bouw bij oudere paarden meestal tegenkomt zijn hoefbevangenheid, rotstraal of brokkelhoeven. “Hoefbevangenheid bij oudere paarden heeft eigenlijk altijd te maken met PPID, of de ziekte van Cushing zoals het voorheen werd genoemd. Een echte ouderdomskwaal. Hoefbevangenheid is een pijnlijke aandoening, waarbij de hoefschoen door een soort zelfvergiftigingsreactie los komt van het bot dat erin zit. Dat wordt door de buigpees die eraan zit naar achteren getrokken, waardoor het kantelt en de punt door de zool dreigt te prikken. Als dat gebeurt betekent dat het einde voor een paard, dus dat proberen we uit alle macht te voorkomen met een speciaal ijzer of door de achterkant van de hoef met gips te ondersteunen. Daarnaast krijgen ze medicijnen om de ontstekingsreactie te remmen, pijnstillers er bloedverdunners.” Een andere belangrijke oorzaak voor hoefbevangenheid is overgewicht. Ook dat is volgens Bouw een probleem als paarden op leeftijd minder worden gebruikt, maar wel in het gras mogen lopen.
Bij rotstraal vreten bacteriën die opgesloten raken in de straal het weefsel aan. De hoefsmid snijdt het aangetaste gedeelte weg, zodat er lucht bij kan, waarna de plek door medewerkers van De Paardenkamp dagelijks wordt behandeld met ‘hypozin’. Dat is een middel dat een hoge concentratie zinkoxide bevat. Volgens Bouw heeft het voorkomen, maar ook het bestrijden van rotstraal veel met zorg te maken. “Het vergt gewoon dagelijks aandacht.”
Brokkelhoeven zijn niet altijd te voorkomen. Het ene paard is er meer gevoelig voor dan het andere. “Soms werkt het bijvoeren van biotine en wij hebben goede resultaten door ze in te smeren met een product dat manenvet bevat. Maar ook hierbij kun je ernstige problemen voorkomen met regelmatig bijvijlen door de hoefsmid.”






















