Britt Penners: “Gowan en ik zijn echt samen opgegroeid”

Van het begin af aan

Gowan kwam bij Britt terecht via vrienden van haar moeder. “Zij wilden graag een veulen fokken met hun Friese merrie, maar wilden het veulen niet zelf houden. Mijn moeder opperde toen dat het misschien een leuk paard kon worden voor mij. Zo kocht ik Gowan, toen ik nog in groep vier zat, van mijn communiegeld, voordat hij überhaupt geboren was. We zijn dus echt samen opgegroeid.”

Zelf opgeleid

Het gezin leidde Gowan grotendeels zelf op, al was Britt in het begin nog te jong om daar veel bij te helpen. “De eerste paar jaar heeft Gowan samen met andere veulens lekker kunnen opgroeien in de wei. In die periode gingen we vaak bij hem langs en legde mijn moeder alvast een goede basis met hem aan vanaf de grond.”

Toen Gowan drie was, begonnen ze hem rustig op te leiden onder het zadel. “Hij was zo ontzettend lief en rustig dat ik er al snel zelf op kon. Het vertrouwen was er direct.”

Een hart van goud

Na al die jaren kent Britt Gowan door en door. “Gowan is simpelweg een ontzettend lief paard. Dat straalt hij ook uit. Soms kunnen we bijna emotioneel worden als we zijn zachtaardige blik zien. Af en toe is hij een beetje lomp, maar verder zit er echt geen kwaad in. Hij doet enorm zijn best voor mij, ook tijdens het rijden.”

Nieuwe ambities

Britt en Gowan zijn vooral dressuurmatig bezig, maar rijden ook graag buiten. “Die afwisseling vinden we belangrijk.” Wedstrijdambities had ze eerder nooit, maar daar komt nu toch verandering in. “Ik heb altijd gezegd dat ik geen wedstrijden hoefde te rijden, maar nu het steeds beter gaat, begint het toch een beetje te kriebelen.”

Ver hoeft het voor haar echter niet te gaan. “Ik heb niet de ambitie om op hoog niveau te rijden, maar een keer een wedstrijd rijden voor de ervaring lijkt mij zeker leuk.” Zo werkt ze daar nu rustig naartoe, samen met het paard dat ze haar hele jeugd al kent.

Bron: Bit & Cap