Kelsey den Boer-Palmen: “We zijn samen enorm gegroeid”

Liefde voor de Haflinger

Kelsey had voorheen verschillende verzorgpaarden en bouwde zo een liefde op voor het Haflingerras. Toen ze een aantal jaar geleden verhuisde, kwam ze via via terecht op de paardenmelkerij waar ze vroeger stage heeft gelopen. “Ik vroeg of zij wellicht nog een leuk paard hadden staan dat ik mocht bijrijden. Toen wezen ze Nikora voor mij aan.”

Maar soepel ging het de eerste periode niet. “Nikora en ik vormden in het begin niet echt een match. Zij was pas vier en ik had geen ervaring met het rijden van zo’n jong en onervaren paard. Dat was wel even een uitdaging.”

Grote stappen gezet

Met lessen zetten Kelsey en Nikora grote stappen. “De eerste twee jaar durfde ik eigenlijk niet te galopperen op Nikora, omdat ik wat angst heb overgehouden aan vorige verzorgpaarden. Maar met behulp van de lessen die we volgden lukte het uiteindelijk toch.”

Vier jaar lang reed ze Nikora als bijrijdpaard. Toen haar toenmalige eigenaren ouder werden, liet Kelsey al doorschemeren dat ze Nikora graag zou willen overnemen. Vorig jaar kwam het er ook daadwerkelijk van. Dat ze precies wist wat ze kocht, gaf rust. “Ik kende Nikora al goed en wist dat ze betrouwbaar is. Ze zal nooit met opzet een stap verkeerd zetten.” Omdat Nikora destijds nog een veulen aan de voet had, verhuisde ze pas later naar Kelsey.

Op elkaar ingespeeld

Nikora is een eerlijk, nuchter paard. Pas sinds Kelsey haar kocht, gingen ze buitenrijden, en dat bleek een schot in de roos. “Ze blijkt het perfecte buitenritpaard te zijn. Ze is goed verkeersmak en kijkt niet snel ergens van op. Alleen van een zakje chips in de berm kan ze opeens schrikken”, lacht ze.

Dat contrast tekent haar. “Ze is redelijk nuchter, maar soms heel dramatisch over iets kleins. Wat dat betreft lijkt ze best op mij. We zijn ook allebei ongeduldig. Soms is dat vervelend, maar ik kan er vaak ook wel om lachen.”

Van alle markten thuis

Kelsey en Nikora zijn veelzijdig bezig: dressuur, buitenritten, af en toe een sprongetje, grondwerk, fotoshoots voor de touwhalsters die Kelsey zelf maakt, noem het maar op. Juist die afwisseling houdt het voor allebei leuk. Een vast doel heeft ze wel. “In de dressuur lijkt het me heel leuk om uiteindelijk op L-niveau te mogen starten. Ik had vroeger niet gedacht überhaupt ooit wedstrijden te kunnen rijden, dus dat lijkt mij een mooi doel om naartoe te werken.”

Verder blijft ze vooral buitenrijden en af en toe een sprongetje maken. “Ik ben geen held met springen, maar merk wel dat het heel goed is voor ons vertrouwen. Niets moet, alles mag, dat is een beetje hoe ik erin sta. Ik ben heel trots op hoe ver wij al gekomen zijn. Ik ben altijd best een onzekere ruiter geweest, maar dankzij Nikora doe ik nu dingen die ik voorheen nooit had gedurfd. We zijn echt gegroeid als combinatie”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap