Nella Feenstra: “Seppe is echt mijn maatje”

Een eigen paard fokken

Nella reed jarenlang op Seppe’s moeder. Hoewel zij voelde als haar eigen paard, stond de merrie op naam van Nella’s ‘opa’. “Officieel gezien is hij niet mijn opa, maar de opa van mijn nichtje. Maar omdat ik zo dichtbij hen ben opgegroeid, voelen zij voor mij ook als opa en oma”, legt ze uit.

Deze opa – op z’n Fries ook wel een ‘pake’ genoemd – kwam met een voorstel: ze mocht een veulen fokken dat volledig voor haar was. Die kans greep ze met beide handen aan.

Een bepaald doel had Nella niet voor ogen. "Ik wilde gewoon een paard waar ik heel veel plezier mee kon beleven. Wat eruit kwam, maakte me eigenlijk niet zoveel uit”, lacht ze.

Bij de geboorte

Omdat Nella ook met de merrie een sterke band had, waren de laatste dagen voor de geboorte spannend. "Seppe’s moeder stond echt op knappen, al een dikke week, dus ik ging er elke nacht uit om te checken of het veulen er al was."

En toen het eenmaal zover was, ging het anders dan gebruikelijk. "Waar de meeste paarden in rust bevallen wanneer je het niet doorhebt, beviel Seppe’s moeder recht voor mijn neus. Ik deed het hek open, liet haar naar de stal toe lopen en voor ik het wist was Seppe er.”

Meteen daarna was er de vraag wat er met hem zou gebeuren. "Mijn pake zei: het is een hengst, dus hij moet verkocht worden. Maar daar was ik het niet mee eens. Seppe ging helemaal nergens heen. Ik heb immers jarenlang gedroomd van een eigen paard.”

Samen leren

Nella begon al vroeg met de opvoeding. "Ik ben Seppe eigenlijk direct gaan opvoeden. Toevallig had mijn nichtje dat jaar ook een veulen, waardoor haar veulen en Seppe samen konden opgroeien en thuis konden blijven. We hebben ze van jongs af aan dus al veel in de hand gehad.”

Als jaarling ging Seppe al mee het dorp in, en rond zijn derde begon het echte grondwerk met dubbele lange lijnen. Twee maanden geleden werd hij beleerd, en daar maakte Nella bewust een groot deel van uit. "De moeder van een vriendin van mij, Ria van Wier, werkt volgens het Freestyle-systeem. Dat vind ik een mooie aanpak, maar aangezien ik daar zelf nog weinig ervaring mee had, vond ik dat ik ook daarover moest leren. En dus gingen Seppe en ik samen lessen volgen, in plaats van dat ik hem alleen liet beleren.”

Koele kikker met werklust

Over Seppe’s karakter spreekt Nella niet anders dan lovend. "Seppe is een heel nuchter paard. Hij is leergierig, leert snel en wil alles voor je doen." Maar daar hoort wel een voorwaarde bij. "Je moet hem wel kunnen begrijpen. Dat ik hem al vanaf de grond zo goed ken, helpt daarbij enorm.”

“Onder het zadel laat hij bovendien iets verrassends zien. Hij vindt het rijden namelijk heel leuk en wordt er zelfs een beetje heet van. Dat had ik niet verwacht, want normaal is hij een koele kikker die achter je aan sjokt”, lacht ze.

Plezier voorop

Grote eisen stelt Nella niet, al werkt ze wel graag ergens naartoe. "Ik heb met mijn instructrice afgesproken dat we voor een B-proefje gaan oefenen, zodat we een doel hebben. Verder is het gewoon veel plezier maken en niet te hoge eisen stellen."

"Als we ooit een L-proef zouden kunnen rijden, zou dat heel leuk zijn. Maar Seppe is nu pas een aantal maanden onder het zadel, dus dat is iets voor de langere termijn. We gaan ons voorlopig focussen op het opbouwen van een goede basis. Wat er verder op ons pad komt, zien we wel.”

Bovenal draait het om hun band en om het plezier dat ze delen. "Dat ik het proces van het opleiden van een paard samen met mijn nichtje, pake en tante kan delen, vind ik heel bijzonder. Seppe is in de afgelopen jaren echt mijn maatje geworden", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap