Chantal Stam - Boot: “Ik was eigenlijk niet op zoek naar een eigen paard”

Per toeval

We gaan terug naar 2020, toen Chantal tijdens haar opleiding Bedrijfsleider Paardensport en -houderij stage liep bij een Haflingerfokkerij. "Ik ben opgegroeid met de twee Haflingers van mijn oma, opa en tante, en ben echt gek op het ras. Vandaar mijn keuze om bij een Haflingerfokkerij stage te gaan lopen.”

Chantal mocht aan de slag met de paarden en kreeg de kans om N ‘Joy klaar te maken voor de keuring, maar hij werd afgekeurd. Juist dat bracht hem bij haar. In de tijd dat ze hem verzorgde en vanaf de grond opleidde, groeide er iets. "Na verloop van tijd groeiden we steeds verder naar elkaar toe. Een eigen paard was niet het plan, maar ik kon hem niet zomaar aan mij voorbij laten gaan. Daarom besloten mijn ouders hem voor mij te kopen toen hij vier was."

Rustig opgebouwd

Chantal leidde N ‘Joy helemaal zelf op, stap voor stap. Dat dat soepel ging, had alles met geduld te maken. "N ‘Joy heeft nooit een stap verkeerd gezet, maar ik heb ook altijd de tijd genomen en elke stap rustig doorlopen." Dat ze al een band hadden, hielp daarbij enorm. Inmiddels rijden ze L1 en doen ze mee aan dressuurwedstrijden, waaronder ook Haflingerwedstrijden.

Een spiegel

Over N ‘Joy’s karakter is Chantal openhartig. "Aan de hand is hij wat dominant, zenuwachtig en snel schrikkerig. Maar onder het zadel gaat hij er echt niet met je vandoor. Hij schrikt wel eens, maar reageert nooit heftig." Vooral spiegelt hij haar sterk. "Als ik zelf veel stress heb, laat hij dat merken. Dat is eigenlijk heel fijn, omdat het mij bewust maakt van mijn eigen gevoel."

Dat is soms confronterend, maar vooral heel leerzaam. "In het begin begreep ik niet waarom hij bepaalde dingen deed. Het was even puzzelen, maar hij heeft een heel lief karakter en wil alles voor je doen. Hij is heel leergierig. Hij heeft alleen iemand naast hem nodig die hem vertrouwen geeft.”

Dressuur onder de knie krijgen

Op dit moment ligt Chantals focus op het werk aan de hand, mede omdat ze in verwachting is van haar eerste kindje en door bekkenklachten minder rijdt. Daarbij wil ze vooral zelf de fijne kneepjes leren. "Ik heb hiervoor op de manege gereden en nooit echt op de dressuursport gefocust. Ik heb nu een bijrijdster die op Z-niveau rijdt en de kneepjes van het vak aan N ‘Joy leert, zodat ik daar uiteindelijk ook van kan leren.”

Een groot doel heeft ze ook. "Wat ik echt graag een keer wil, is meedoen met het Haflingerweekend. En ooit, als de tijd rijp is, wil ik zelfs mijn angst voor het springen overwinnen”, sluit ze gemotiveerd af.

Bron: Bit & Cap