
Fleur Kijne: “We hebben elkaar als het ware opnieuw leren kennen”
Fleur Kijne heeft haar elfjarige Haflingermerrie May sinds een jaar in eigendom, maar kent haar al veel langer. Ze leerde haar kennen op de paardenmelkerij waar ze als tiener kwam. Toen ze vorig jaar de kans kreeg om de merrie over te nemen, greep ze die met beide handen aan. En hoewel ze toen al hecht waren, is hun band in het afgelopen jaar alleen maar meer gegroeid.
Al meer dan twintig jaar verbonden
We gaan zo’n twintig jaar terug in de tijd; Fleur was vijftien en ging op zoek naar een verzorgpony. “Ik ben langsgegaan bij de paardenmelkerij in het dorp en heb gevraagd of ik een van de paarden mocht verzorgen. Dat mocht. Er stonden daar tientallen Haflingers, dus zo is mijn liefde voor het ras ontstaan.”
Nadat haar vorige verzorgpaard zes jaar geleden werd verkocht, ging Fleur met May aan de slag. “Aangezien de eigenaren van de paardenmelkerij op leeftijd waren, gingen ze de paarden uiteindelijk verkopen. Toen kreeg ik de vraag of ik May wilde overnemen. Daar hoefde ik eigenlijk niet over na te denken. Ik dacht altijd al na over hoe het zou zijn als ze écht van mij was.” Een jaar geleden nam Fleur de merrie over en verhuisde ze haar naar een paddock paradise in de buurt.
De juiste match
En van die keuze heeft Fleur nog geen moment spijt gehad. “Ik ben intens gelukkig met May. Qua karakter past zij heel goed bij mij. Ik ben zelf niet zo’n zelfverzekerde amazone en ik vind dingen best snel spannend. May geeft mij echter het vertrouwen dat ik nodig heb om buiten mijn comfortzone te gaan.”
Ook haar kinderen zijn gek op de merrie. “Die zijn eigenlijk een beetje met May opgegroeid. Ze voelt echt als onderdeel van het gezin, ook al staat ze niet bij ons aan huis. Ik kan niet precies verwoorden waarom, maar met haar heb ik gewoon een hele sterke connectie.”
Opnieuw leren kennen
May is een alerte, maar betrouwbare merrie. “Er zit geen kwaad in en ze zal nooit bokken of steigeren, maar ze geeft het wel aan als ze iets spannend vindt.” Haar veelzijdigheid valt Fleur het meest op. “Het klinkt cliché, maar ze past zich echt aan aan degene die erop zit. Zet ik mijn kinderen erop, dan is het een kinderpony. Vraag ik wat meer van haar in de training, dan past ze zich ook daarop aan.”
Toch vraagt ze om fijngevoeligheid. “Ik vind haar een hele gevoelige merrie. Je moet niet met haar sollen, want dan sluit ze zich voor je af.” Juist daarin ziet Fleur sinds de overname een verandering. “Ik merk dit laatste jaar dat ze veel meer laat zien wie ze eigenlijk echt is. In de tijd op de melkerij was ze elk jaar drachtig en stond er elk jaar een veulen naast haar. Dat is een heel andere manier van leven dan nu, waarin ze gewoon paard mag zijn. We hebben elkaar als het ware opnieuw leren kennen daardoor.”
“May voelt zich enorm thuis op haar nieuwe plek. Ze kwam uit een omgeving met alleen maar Haflingers, dus ik was benieuwd hoe ze op andere paarden zou reageren. Maar met de ene andere Haflinger in de kudde werd ze direct heel close. Die twee doen alles samen. Het was mooi om te zien dat ze zo snel een maatje vond.”
Afwisseling en plezier
Fleur werkt graag ergens naartoe in de training, maar stelt plezier maken voorop. “Ik vind het belangrijk om een doel te hebben en eruit te halen wat erin zit, maar met een baan en gezin gaat het mij uiteindelijk vooral om de afwisseling en het plezier samen.”
Ze zijn begonnen met wedstrijden rijden en hebben inmiddels een aantal winstpunten in de B. Daarnaast ontdekken ze nu samen het buitenrijden. “Daar hadden we voorheen nog maar weinig ervaring mee. Nu we dichterbij het bos staan, gaan we regelmatig op buitenrit. Ik merk dat die afwisseling ons echt iets oplevert. May is gewoon een gouden pony. Zowel qua innerlijk als uiterlijk”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap




























