Chemène Knol: “Macho is echt een wereldpaard”
Chemène Knol heeft haar zes jaar oude Cruzado-ruin Macho nu ruim drie jaar. Het begin was pittig en zorgde voor twijfels, maar na een moeilijke periode groeiden ze uiteindelijk toch naar elkaar toe. We kunnen wel stellen dat Chemène absoluut geen spijt meer heeft van haar keuze om voor hem te gaan.
Op zoek naar de juiste klik
Chemène droomde al jarenlang van een eigen paard, maar het moment moest wel goed zijn, vond haar vader. "Mijn vader vond dat ik eerst de middelbare school af moest maken, en daarna dat ik het eerste jaar van mijn studie goed door moest komen. Toen dat eenmaal gelukt was, kon hij er niet meer onderuit”, lacht ze. “Zo reisden mijn moeder en ik daarna samen stad en land af op zoek naar een paard.”
"Het maakte voor mij niet uit wat voor type paard het zou worden. Het belangrijkste was dat ik er een goed gevoel bij had." Uiteindelijk kwam ze uit op een stal in Zaandam, waar ze bij een schimmel ging kijken. “Hoewel dat paard niet bleek te zijn wat ik zocht, had ik Macho een stukje verderop stiekem al zien staan in zijn box.” Ze werd op slag verliefd.
“Macho was jong en pas net geruind, maar ik kreeg zo’n goed gevoel bij hem dat ik toch besloot om voor hem te gaan. Hij was heel braaf en knuffelig voor zo’n jong paard.”
Twijfels
Maar eenmaal thuis viel het tegen. "Mijn eerste week met Macho was allesbehalve leuk. Hij was opstandig, jong en gewoon echt een mannetje. Hij deed zijn naam erg eer aan." En dus sloegen de twijfels toe. Maar in plaats van op te geven, koos ze ervoor om door te zetten. "Ik ben rustig met hem gaan grondwerken om toch een band op te bouwen. We maakten daarin een mooie start, tot Macho geopereerd moest worden.”
Omslag
Tijdens deze operatie werd er ruim een kilo ontstekingsvlees verwijderd bij de ruin. "Ik ben vreselijk geschrokken van hoe Macho er na de operatie uitzag. Hij was enorm afgevallen en moest twee weken op de kliniek blijven. Hij leek wel een oud paard, terwijl hij nog maar twee was.”
Toch bracht het ze ook iets moois. "Omdat ik er in die periode elke dag voor hem ben geweest, is onze band heel sterk geworden. Ik heb er echt een wereldpaard aan overgehouden. Hij is nu heel makkelijk in de omgang en vindt iedereen lief. Natuurlijk was die operatie heel vervelend, maar er is wel iets moois uit voortgekomen."
Rustig opgebouwd
Na zijn herstel leidde Chemène de ruin zelf op, met begeleiding. Eerst vanaf de grond en daarna ook onder het zadel. "Ik wilde zelf doen, zodat ik hem op een fijne manier alles graag naar mijn eigen hand kon zetten. Zo heeft hij echt de tijd gekregen om te groeien en sterker te worden voordat we onder het zadel aan de slag gingen.”
Nu zijn ze veelzijdig bezig met dressuur, buitenrijden en grondwerk. Maar veel druk legt ze zichzelf niet op. "Ik stel kleine doelen, altijd in overleg met mijn instructeur. Ik vind het belangrijk om correct te trainen. En als we een stapje terug moeten doen, dan doen we dat."
Wat voor Chemène namelijk vooral belangrijk is, is de band met haar paard. "We mogen nu bijna L2 gaan starten op wedstrijd. Dat vind ik heel leuk, maar is voor mij geen must. Als ik ooit om wat voor reden dan ook niet meer op Macho kan rijden, blijft hij alsnog bij mij.”
Haast is er dan ook niet. "Ik heb liever dat we de tijd nemen en hij op een fijne manier 30 wordt, dan dat ik nu te veel van hem vraag. Zijn welzijn staat voor mij echt voorop”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
Lees ook
