Julia: “Met een jong paard is elke kleine mijlpaal een feestje”

Blijven hangen

Julia en Nala’s avontuur begon in juni 2025, toen Julia in de trein zat onderweg terug naar huis van een tentamen. “Out of the blue zag ik de advertentie van Nala voorbijkomen. Ik heb wel vaker advertenties gezien van mooie paarden, maar iets aan haar bleef maar door mijn hoofd spoken. En dat terwijl een eigen paard helemaal niet op de planning stond.”

Julia had destijds namelijk een bijrijdpaard, die ze nu nog steeds verzorgt, en was fulltime aan het studeren. Toch trok ze de stoute schoenen aan en besloot ze om te gaan kijken. Wat uiteindelijk de doorslag gaf, was niet Nala’s uiterlijk. "Wanneer ik als klein meisje droomde van een eigen paard, zag ik altijd een zwart paard met veel behang voor me, zoals Totilas of Black Beauty. Maar bij Nala viel ik gek genoeg niet voor haar uiterlijk, maar haar karakter.”

“Ze was net twee – dus ze zag er niet fantastisch uit - en ze vond alles nog heel spannend, maar ze was toch ontzettend lief. Toen ik haar ging poetsen, kwam ze steeds knuffelen en om aandacht vragen. Dat heeft me overgehaald. Een lief, mensgericht en aanhankelijk paard was precies wat ik wilde." Dat ze ook nog leek op het paard waar ze als kind van droomde, was mooi meegenomen.

Elke mijlpaal vieren

Een jong paard opleiden stond niet per se op Julia’s planning, maar dat weerhield haar er niet van om voor Nala te gaan. "In het begin heb ik echt wel getwijfeld of ik dat überhaupt kon, een paard opleiden. Maar dat is denk ik heel normaal als je zo’n uitdaging aangaat.”

Juist dat maakt het ook bijzonder. "Elk klein dingetje, van hoeven krabben tot voor het eerst een vliegenmasker of een dekentje op: je kunt alles vieren en alles is een feestje. Wat voor een ouder paard heel normaal is, wordt bij een jong paard ineens een mijlpaal. Ik zie Nala opbloeien en groeien. Dat vind ik heel waardevol."

Julia deelt hun verhaal daarom op social media. “Iedereen volgt zijn eigen weg in het opleiden van een jong paard en vind ik het mooi om te laten zien dat je daarin niet alles volgens één vaststaand pad hoeft te doen. Ik vind het zelf ook ontzettend leuk om anderen te volgen in de weg die zij met hun paard afleggen. Uiteindelijk is het juist dat proces waar zoveel moois in zit.”

De tijd nemen

Toch heeft Julia geen haast. "De eerste weken heb ik eigenlijk niks met Nala gedaan. Ze mocht lekker settelen en met haar vriendjes wennen aan haar nieuwe omgeving. Ik heb haar gepoetst, bij haar gezeten en geknuffeld, that’s it. Het gaat voor mij echt om de connectie.”

Pas toen Nala aangaf er klaar voor te zijn, bouwde Julia het werk op met grondwerk, schriktraining en wandelen over terrein. Nu zijn ze bij de eerste beginselen van het zadelmak maken. "Ze begint nu iets meer paard te worden, maar heeft wel nog tijd nodig om uit te groeien. Ik wil haar fysiek en mentaal daarom alle tijd geven en die basis absoluut niet overslaan.”

Slim en dapper

Nala blijkt al een pientere leerling. "Ze is heel slim en leergierig, en vindt het leuk om samen dingen te doen. Ik train met clickertraining, dus alles met positieve bekrachtiging, en ze pikt het heel snel op." Ook haar zelfvertrouwen valt op. "Ondanks haar jonge leeftijd is ze echt dapper. Als ze iets nieuws tegenkomt, is ze nieuwsgierig en gaat ze er eerder naartoe dan dat ze wegloopt. Dat is een hele fijne eigenschap."

Grote doelen houdt Julia bewust open. "Het lijkt me fantastisch om ooit een wedstrijdje te rijden op mijn zelf opgeleide paard, maar ik wil ook gewoon leuke dingen ondernemen, zoals een weekendje weg, een trainingsweekend, noem het maar op. Zolang we maar lekker plezier hebben, dat is voor mij het allerbelangrijkste.”

“Waar ik eerst nog wel wat twijfels had, zijn die nu als sneeuw voor de zon verdwenen. In alle opzichten is Nala mijn droompaard. Dat goede gevoel dat ik had toen ik haar advertentie voor het eerst zag, bleek te kloppen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap