Silke Vanhauter: “Ik heb altijd mijn gevoel gevolgd”

Uitdaging

“Toen Zora als vijfjarige bij mij kwam, was ze nog erg groen”, steekt Silke van wal. “Ik had ook al snel door dat ze niet makkelijk was. Ze is onwijs pittig en heeft in het verleden waarschijnlijk ook een en ander meegemaakt, waardoor ze erg wantrouwend was, met name richting mannen.”

Toch zag Silke iets in haar. “Ik voelde gewoon een klik. Met veel geduld bouwden we na verloop van tijd vertrouwen op en kon ik haar verder opleiden. Maar het blijft een paard met een uitgesproken mening. Niet iedereen kan even goed met haar overweg."

Het bewust anders doen

Toch besloot Silke een aantal jaar geleden een veulen te fokken met de merrie. “Dat is iets waar ik al langer van droomde. Zo werd Evana drie jaar geleden geboren.” Bij haar wil Silke het bewust anders aanpakken. "Ik wil niet dat zij net zoals haar moeder wordt. Daarom neem ik alle tijd en werken we vooral aan het vertrouwen.”

Zadelmak is Evana nog niet; ze doen wat grondwerk, zonder enige haast. "Juist doordat ik weet hoeveel tijd en moeite het kost om het vertrouwen weer te herstellen als dat geschaad is, geef ik Evana van jongs af aan alle rust en ruimte.”

Een onverwachte klik

Dat er nog een derde paard bij kwam, was niet de bedoeling. Drie jaar geleden overleed Silkes paard Queen, en dat verlies draagt ze nog altijd met zich mee. "Ik heb het daar nog steeds moeilijk mee. Een paard als haar vind ik nooit meer.”

Toch had de amazone het gevoel dat er iets miste. “Ik had Zora en Evana wel, maar voor mijn gevoel voelde het na het overlijden van Queen toch niet compleet. Toen een vriendin van mij het financieel moeilijk had en een leaser zocht, ben ik haar paard een tijdje gaan rijden.”

Hoe meer Silke de merrie reed, hoe meer er iets begon te kriebelen. "Ik was heel standvastig in het idee dat ik na het overlijden van Queen geen ander paard meer erbij wilde, maar na een tijdje begon ik toch een klik te voelen met Stella. Ze is pittig, maar ze zet nooit een stap verkeerd. En met haar nuchtere karakter is het een geweldig buitenrijdpaard. Dat ik met haar wél naar buiten kan, in tegenstelling tot Zora, heeft mij uiteindelijk doen besluiten om haar toch over te nemen.”

Vertrouwen als rode draad

Silke is tevreden met hoe alles nu loopt. Met Stella, die op haar zesde nog groen is, wil ze de dressuur beter onder de knie krijgen. "Ik volg regelmatig les en voel nu echt vooruitgang." Die kennis wil ze doortrekken naar Evana. "Zij is springgefokt, dus we gaan zien wat de toekomst brengt. Misschien kan ze uiteindelijk met een jonge ruiter de springsport in."

Grote doelen stelt ze niet; bij elk paard laat ze zich leiden door wat het nodig heeft en door haar eigen gevoel. "Met alle drie heb ik mijn gevoel gevolgd. Daarop vertrouwen is waar het uiteindelijk om draait” sluit ze af.

Bron: Bit & Cap