Melanie Niessink: “Ik droom van het Z, maar de band die we hebben staat voorop”

Rots in de branding

Melanie heeft haar zwarte merrie Bodine al zo’n tien jaar. “Toen Bo in mijn leven kwam, zat ik niet zo goed in mijn vel. Uiteindelijk is zij degene geweest die mij door die moeilijke periode heen heeft gesleept. En dat doet ze nog steeds. Ik kan alles bij haar kwijt.”

Maar, zo’n sterke band zorgt ook voor onzekerheid. “Nu Bo langzaam ouder begint te worden, groeit de angst om haar ooit kwijt te raken, en daarmee ook mezelf kwijt te raken. Daarom kocht ik Pursey tweeënhalf jaar geleden. Ik droomde al langer van een tweede paard waarmee ik de dressuursport in kon en ik had de mogelijkheden, dus ik dacht: waarom niet?”

Passie

Dat Melanie voor een carrière in de dressuursport koos, heeft een reden. “Ik heb voorheen motorcross gedaan en ben daarbij een keer zo hard ten val gekomen dat er een kans was dat ik mijn arm nog maar voor vijftig procent zou kunnen gebruiken. Springen is voor mij daardoor geen optie. Daarbij is het risico te groot. Dressuur past wat dat betreft beter bij mij.”

Twee tegenpolen

En hoewel Bodine en Pursey totaal verschillend zijn, passen ook zij goed bij elkaar. "Bo is een echte merrie. Ze mag je of ze mag je niet. Staat ze open voor je, dan zoekt ze zelf wel toenadering. Opdringen werkt niet bij haar.”

Pursey is haar tegenpool. "Hij is echt een clown, die alles doet wat God verboden heeft. Maar hij is ook heel lief, werkwillig en gek op knuffelen."

De twee vullen elkaar dan ook mooi aan. "Pursey haalt Bo echt uit haar comfortzone. Ik had haar nog nooit eerder zien spelen met een ander paard, maar sinds ik hem heb, speelt ze. Ze kroelt ook graag met hem. Ik vond het best spannend om te zien hoe ze op elkaar zouden reageren, maar het gaat gelukkig heel goed tussen hen.”

“Sinds kort staan beide paarden op een kleinschalige stal bij mensen aan huis. Ze hebben een eigen paddock die direct aan hun stal grenst en kunnen daarnaast in de zomer overdag lekker het weiland op. Ik merk echt dat dit verschil maakt voor ze. Ik heb twee veel vrolijkere en meer ontspannen paarden gekregen.”

“Het vele buiten zijn, de bewegingsvrijheid en vooral de rust doet ze ontzettend goed. En die rust zie ik ook terug in de training. Ze zijn fijner in hun hoofd, meer ontspannen en daardoor kunnen we samen zoveel meer bereiken. Uiteindelijk merk ik dat wanneer mijn paarden goed in hun vel zitten, ik dat als ruiter ook terugkrijg.”

De band boven de prijs

Met Bo koestert Melanie al lang dezelfde droom. "Mijn droom was, en is nog steeds, het Z. Nu ze hersteld is van haar blessure, hoeven we enkel nog te wachten op ons nieuwe zadel en dan kunnen we weer verder gaan werken richting het Z. Al doen we dat wel rustig op ons eigen tempo. Ik heb absoluut geen haast.”

Voor Pursey geldt hetzelfde. Maar hoe graag Melanie die dromen ook najaagt, relativeert ze ze ook meteen. "Ja, ik heb de ambitie om verder te kopen in de sport, maar dat is niet wat voor mij voorop staat. Dat is de band die ik met Bo en Pursey heb. Gewoon samenzijn met hen, daar kan geen prijs tegenop. Ik geloof dat als je daarop focust, die harmonie ook terugkomt in je proeven. Want uiteindelijk is dat waar het om gaat; genieten van en mét je paard", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap