Jessica van der Vegt: “Het moet niet alleen leuk zijn voor ons, maar ook voor onze paarden”

Passie voor paarden

Als jong meisje vond Jessica vrijwel alles eng, behalve paarden. Ze raakte besmet met het paardenvirus en begon op haar negende lessen te volgen op een kleinschalige manege. “Na jarenlang verzorgpony’s te hebben gehad, kocht ik in het jaar waarin ik trouwde mijn eerste eigen paard; een wat oudere Arabier die ik daarvoor een tijdje geleased had. Helaas moest ik hem al snel laten inslapen door fysieke problemen”, vertelt ze.

Andere aanpak

“Daarna kwam er een jonge merrie op mijn pad. Door haar en haar gedrag ben ik uiteindelijk de wereld van Natural Horsemanship ingerold. Zij bouwde namelijk extreme spanning op. Ik vond een instructeur die ons kon helpen en ben uiteindelijk ook naar haar stal verhuisd. Daar heb ik veel meegekeken bij lessen en zelf wat paarden getraind. Dat was een super leerzame periode.”

“Ik kan hier mijn ei in kwijt”

Nadat Jessica een fijn huisje vond voor haar merrie, kocht ze een jonge ruin die ze zelf heeft opgeleid. Hem heeft ze uiteindelijk ook verkocht toen ze een zoontje kreeg. Toch hoeft ze niet stil te zitten. “Ik heb in de afgelopen jaren verschillende cursussen en opleidingen gevolgd die gericht zijn op Natural Horsemanship, het gedrag van paarden, biomechanica, noem het maar op. Ik ben nu een half jaar bezig met lesgeven en paarden trainen, wat mij heel erg bevalt. Ik kan hier echt mijn ei in kwijt en vind het mooi dat ik anderen hiermee kan helpen.”

Jessica en Jip - Foto: Privébezit

De basis die wordt overgeslagen

“Wat ik mijn lesklanten voornamelijk wil meegeven is hoe ze de signalen van hun paard goed kunnen lezen. Veel kinderen groeien op op een manege en gaan direct aan de slag met het rijden. Dingen als gedrag, communicatie, grondwerk en huisvesting worden overgeslagen, terwijl het juist heel belangrijk is dat ieder paard een stem heeft. Het werken met paarden moet niet alleen leuk zijn voor ons, maar ook voor onze paarden. Mens en paard in harmonie laten samenwerken, dat is waar ik naar streef.”

Op zoek naar de juiste dynamiek

En daarin ziet Jessica sommige paarden echt veranderen. “Veel paarden die niet gewend zijn om hun mening te mogen geven, hebben het gevoel dat ze alles maar moeten ondergaan. Het is alsof ze zichzelf hulpeloosheid hebben aangeleerd. Wanneer je deze paarden plots een stem geeft, reageren ze daar vaak op door heel duidelijk en expressief te communiceren.”

“Naarmate ze eraan wennen, leren ze dat ze ook kunnen communiceren door kleinere signalen te geven. Het is prachtig om samen met de eigenaar van het paard te puzzelen en de juiste dynamiek te vinden. Ik doe dit voornamelijk vanaf de grond, maar zo’n fijne samenwerking werpt natuurlijk ook onder het zadel z’n vruchten af.”

“Wat ik daarom ook onwijs leuk vind om te doen, is met jonge paarden werken. Veel mensen zijn het wel gewend om hun paard bijvoorbeeld te laten wijken voor druk, maar ik geef ze ook graag mee waarom we dat doen en waarom je dat het best op een bepaalde manier kan opbouwen. Zo kan ik niet alleen het paard een fijne start vanaf de grond geven, maar ook zijn of haar toekomstige ruiter helpen.”

“Ik geef momenteel de kinderen les middels het lessysteem van de paardenverkenners”, vertelt Jessica. - Foto: Privébezit

Verandering teweegbrengen

En aangezien Jessica naast haar passie voor paarden ook een grote passie voor het onderwijs heeft, hoopt ze deze krachten te bundelen. “Naast het geven van lessen ben ik bezig met het opzetten van werkboeken. Ik wil mensen inspireren om eens op een andere manier naar hun paard te kijken en zo een verandering teweegbrengen in de paardensport. Jonge kinderen en tieners zijn de toekomst, dus ook hun wil ik hierin meenemen. Ik wil een fijne basis toegankelijk maken voor iedereen!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap