Evi Koevoet: “’Less is more’ bleek de sleutel tot succes te zijn”

“Het paste niet bij mij”

Toen Evi nog maar elf jaar oud was ging ze IJslanderruin Hrappur te verzorgen, niet wetende hoe veel hij haar uiteindelijk zou brengen. “Ik rijd paard sinds mijn vierde en maakte na onze verhuizing zeven jaar geleden de keuze om op zoek te gaan naar een verzorgpony. Ik merkte dat de manier van trainen die mij op de manege geleerd werd helemaal niet bij mij paste.”

“Via Marktplaats kwam ik bij Hrappur terecht. Na hem jarenlang met veel plezier te hebben verzorgd, hebben mijn moeder en ik hem een jaar geleden volledig overgenomen van zijn vorige eigenaresse, een keuze waar wij tot op de dag van vandaag nog steeds heel blij mee zijn”, vertelt ze.

Foto: Fotografiebyash

Less is more

“Ons andere paard, Rubio, was oorspronkelijk het verzorgpaard van mijn moeder. Doordat hij niet altijd de makkelijkste was en zijn vorige eigenaresse op leeftijd is, heeft zij vier jaar geleden de keuze gemaakt om Rubio aan ons te geven. Dat was natuurlijk een prachtig cadeau!”

“Naarmate ik ouder werd, groeide mijn interesse in het op een natuurlijke manier trainen én houden van paarden. In de afgelopen jaren zijn wij ons dan ook steeds verder gaan verdiepen in natural horsemanship, grondwerk en vrijheidsdressuur. Hrappur is daarin echt mijn leermeester geweest.”

“Hij leerde mij dat wanneer ik mij kwetsbaar opstel en hem vertrouw, ik daar ongelooflijk veel voor terugkrijg. Voor ik het wist reden we rond zonder tuig; iets wat ik jaren daarvoor absoluut niet voor mogelijk had gehouden. Uiteindelijk bleek ‘Less is more’ van toepassing te zijn voor hem.”

Bijzondere band

“Toch heeft Hrappur niet alleen op het gebied van paarden veel voor mij betekend. Hij is er ook op andere vlakken altijd voor mij geweest. Toen ik tijdens mijn middelbare schooltijd enorm slecht in mijn vel zat, was hij mijn lichtpuntje. Bij hem kon ik mezelf zijn, zonder oordeel, en kon ik tot rust komen. Daar ben ik onwijs dankbaar voor. In die tijd is onze band ook enorm versterkt.”

“Toen Hrappur een tijdje later zelf slecht in zijn vel zat en de rollen omgedraaid waren, bloeide hij telkens wanneer hij mij zag toch weer een beetje op. Toen leerde ik hoe speciaal onze band eigenlijk is.”

Foto: Fotografiebyash

Gevoel en intentie

Zo voelt Evi haar paarden heel goed aan. “Dat is iets wat ik van mijn moeder heb meegekregen. Zij is altijd al bezig geweest met spiritualiteit en vormt daarin een grote inspiratiebron voor mij. Ik geloof dat paarden ons gevoel en onze intentie veel beter begrijpen dan veel mensen denken.”

“Ik train Hrappur en Rubio dan ook voornamelijk op gevoel en stuur ze als het ware met mijn gedachten. Dat voelt soms nog een beetje vreemd en zweverig, maar ik vind het ergens ook wel heel erg mooi dat ik hier steeds meer mijn weg in ga vinden.”

Foto: Fotografiebyash

Doelen en dromen

“Hoewel Hrappur, Rubio en ik al van alles doen, lijkt het mij leuk om in de toekomst ook het koeiendrijven onder de knie te krijgen en met Rubio het buitenrijden op neckrope verder op te pakken. Verder heb ik geen specifieke doelen voor ogen. Wat ik wél heb, zijn dromen.”

“Ik hoop deze zomer met Hrappur zonder tuig over het strand te kunnen rijden. Dat lijkt mij echt super gaaf. Maar mezelf blijven ontwikkelen en de band die ik met Hrappur en Rubio heb zullen te allen tijde voorop blijven staan”, sluit ze af.  

Volg Evi, Hrappur en Rubio ook op Instagram!

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Fotografiebyash