Marjolein: “Het voelt altijd veilig en vertrouwd met Malou”

Zoektocht 

“Tijdens mijn studie geneeskunde had ik een verzorgpaard, Miep, ook een Fjord”, steekt Marjolein van wal. “Ik had voor ogen om na het afronden van mijn studie op zoek te gaan naar een eigen paard, maar in de tijd waarin ik nog in het ziekenhuis werkte, had ik daar niet voldoende tijd voor. Pas toen ik een baan buiten het ziekenhuis vond, kon ik mijn zoektocht beginnen.”

Foto: Privébezit

Bijzonder gevoel

En hoewel de amazone allerlei verschillende type paarden bezichtigd heeft, nam ze Fjordenmerrie Malou – toen nog Marlijn - eind 2020 mee naar huis. “Ik zocht een paard waar alle knopjes al op zaten, maar ik kwam thuis met een onbeleerd paard”, lacht ze. 

“Malou en ik hadden direct een klik. Vanaf het eerste moment voelde het veilig en vertrouwd. Ze draagt een bepaalde rust bij zich. Dat deed mij besluiten de uitdaging aan te gaan. Ik heb alleen wel besloten haar naam te veranderen. Marjolein en Marlijn werd een beetje ingewikkeld, dus zo werd niet veel later besloten dat ze Malou zou gaan heten!”

Geen stap verkeerd

“Ik heb Malou bij mijn instructrice op stal gezet, zodat wij Malou samen konden beleren op basis van Natural Horsemanship. Dat was een heel bijzonder proces. We hebben haar bitloos ingereden en zijn na een aantal ritjes al met haar het bos in gegaan. Malou heeft werkelijk geen stap verkeerd gezet. Het vertrouwde gevoel dat ik tijdens de eerste bezichtiging had is nooit meer weggegaan.”

Foto: Artishot Photography

“Geen scherp bit nodig”

“Malou is van nature heel nieuwsgierig. Ze houdt ervan om op avontuur te gaan. Wanneer we op buitenrit zijn en zij graag een nieuw pad wil ontdekken, laat ik haar dat doen. Ik vind het belangrijk dat zij ook iets in te brengen heeft in de training. Aangezien ze er niet van houdt om fanatiek dressuurmatig te rijden in de bak, zijn we na verloop van tijd ook het springen en crossen gaan oppakken. Dat vindt ze ontzettend leuk.”

“Ik krijg wel eens de vraag hoe ik met een Fjord zonder problemen bitloos op een grasveld kan crossen, maar met Malou is dat echt geen enkel probleem. Natuurlijk heeft ze soms haar eigenwijze momenten, en dat mag ook, maar we hebben ook hele duidelijke afspraken gemaakt. Het moet immers wel veilig blijven.”

“Doordat ik haar door middel van Natural Horsemanship heb opgeleid, staat ze heel licht aan mijn hulpen. Ik heb geen scherp bit nodig en kan haar juist heel fijn op gevoel rijden. Dat werkt heel goed voor ons. Ik droom er zelfs van om haar ooit op neckrope te kunnen rijden.”

Foto: Privébezit

Goud waard

“Ik ben ontzettend blij met waar Malou en ik vandaag de dag staan. We werken vanaf de grond, volgen af en toe een spring- of crossles, gaan graag weekendjes weg en genieten enorm van alle buitenritten die we maken. We gaan ook met gemak drie of vier uur wandelen. Dat hoop ik ook te blijven doen. Echte wedstrijdambities heb ik niet met haar, maar het lijkt me wel ontzettend leuk om in de toekomst nog vaker samen op pad te kunnen.”

“Met mijn vorig jaar aangekochte jaarlinghengst Mufasa heb ik daarentegen wel wedstrijdambities! Hem heb ik gekocht, omdat ik merkte dat ik de dressuursport steeds interessanter begin te vinden. Ik vind het echter niet eerlijk om dat pad met Malou te gaan bewandelen. Ik kan haar wel fanatiek gaan trainen, maar daar haalt zij geen plezier uit. Dan hoeft het niet voor mij. Ik vind onze band en het wederzijdse plezier veel belangrijker dan presteren.”

“Ik ben ontzettend blij met Malou en met hoe veilig zij mij iedere dag weer laat voelen. Een paard waarbij je met zo veel plezier en vertrouwen opstapt is goud waard”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Artishot Photography / Privébezit