Bo de Keizer: “Met zo min mogelijk, zo veel mogelijk doen”

Mooie uitdaging

Toen Bo eind 2023 op zoek ging naar een nieuw paard, wilde ze geen paard waarbij ze kon opstappen en wegrijden. Dat bracht haar bij de jonge Nikkie. “Tijdens de eerste bezichtiging ‘verpeste’ Nikkie zo ongeveer alles”, lacht ze. “Waar zijn toenmalige eigenaresse heel onzeker werd van hem, zag ik juist wel potentie. Het leek mij een mooie uitdaging om met hem te gaan werken.”

Foto: Amber Dekker

De kracht van horsemanship

Dat de amazone direct met horsemanship, grondwerk en vrijheidsdressuur aan de slag ging, was voor haar niets nieuws. “Dat heb ik altijd al gedaan. Achttien jaar geleden kocht ik mijn eerste eigen paard. Dat was een Andalusiër die soms nogal interessant gedrag vertoonde. Door mij te verdiepen in horsemanship, hebben we grote stappen kunnen zetten.”

“Dat is ook de reden dat ik mijn hand niet omdraai voor een projectpaard. Ik vind het juist leuk om te zien dat er iets heel moois kan ontstaan wanneer je niet per se focust op de problemen, maar op het gedrag dat daarachter zit.”

Foto: Amber Dekker

Vertrouwen 

“Wat ik zie bij Nikkie, is dat zijn pittige karakter voornamelijk voortkomt uit onzekerheid. Wanneer ik duidelijk met hem communiceer, is er niet zo veel aan de hand. Wanneer ik het even loslaat, wat minder oplettend ben of hem als het ware ‘alleen laat’, bouwt hij spanning op. Hij heeft iemand nodig die hem door spannende situaties heen loodst.”

“Wanneer het vertrouwen eenmaal goed zit, is het een hartstikke werkwillig en leergierig paard. Hij is altijd goedgemutst en leert heel snel. Een tijdje geleden hem ik hem geleerd hoe hij op commando kan gaan liggen. Nu komt hij te pas en te onpas naast mij liggen in de hoop dat hij een snoepje krijgt”, lacht ze.

“Ik pas mij aan aan hem”

Omdat de combinatie een stijgende lijn te pakken heeft, is Bo de ruin nu ook rustig aan het beleren. “Doordat we de afgelopen maanden veel grondwerk en vrijheidsdressuur hebben gedaan, was de stap naar daadwerkelijk opstappen nog maar klein.”

“Soms zit ik één minuut op zijn rug, soms vijf. Ik pas mij aan aan Nikkie en wil dat het voor hem vertrouwd en veilig voelt. Dat vind ik belangrijker dan hem snel opleiden. Hij staat 24/7 buiten in een kudde en krijgt alle tijd en ruimte om te spelen en rustig op te groeien. Ook dat helpt hem enorm om uit te groeien tot een zelfverzekerd paard.”

Foto: Amber Dekker

Ultieme droom

“Met zo min mogelijk, zo veel mogelijk doen; dat is wat ik wil. Ik wil Nikkie zo ver mogelijk opleiden in de dressuur en vrijheidsdressuur, maar dan met zo min mogelijk druk. Mijn vorige pony reed ik volledig op neckrope, dus daar hoop ik ook naartoe toe gaan werken met Nikkie. Wedstrijden rijden is niets voor mij. Samen op het strand of door het bos rijden en met veel plezier trainen in de bak, dat is de ultieme droom”, sluit ze af. 

Volg Bo en Nikkie ook op Instagram

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Amber Dekker