Marie-José van Basten: “We focussen op wat we wél kunnen doen”

Dé advertentie

Na jarenlang paarden te hebben gereden en verzorgd, besloot Marie-José zes jaar geleden op zoek te gaan naar haar eerste eigen paard; een Criollo. Maar dat was nog niet eenvoudig: “Mijn man is eigenlijk degene die mij aanspoorde om op zoek te gaan naar een paard. Waar ik nog veel beren op de weg zag, zoals de kosten voor stalling, een dierenarts en lessen, zag hij alleen maar iemand die al zo lang een eigen paard wilde, dat ze er spijt van zou krijgen als ze het niet zou doen.”

“Ik besloot een jaar lang elke maand geld opzij te leggen en wat bleek? Ik kon het opbrengen om een eigen paard te kopen. Maar”, gaat ze verder, “er zijn vrij weinig Criollo’s te vinden in Nederland. Na een aantal paarden te hebben bezichtigd kwam ik de advertentie van Querida of, zoals ik haar noem, Q tegen. Ik weet nog dat ik hardop zei: ‘Daar ben je’. Ik wist dat ik voor haar wilde gaan en maakte een afspraak om haar te bezichtigen.”

Foto: Pictures Enzo

“Ze zei overal ‘nee’ op”

Met het geld dat Marie-José gespaard had, reisde ze af naar Limburg om Querida te bezichtigen. En hoewel haar toenmalige eigenaar Marie-José nog waarschuwde, had zij haar keuze al gemaakt. “Q’s eigenaar vertelde dat ze een heel dominant karakter heeft en niet de makkelijkste is. Maar dat maakte mij niets meer uit. Ik had al besloten dat ik haar zou kopen. Pas toen ze eenmaal bij mij was, vroeg ik me af waar ik aan begonnen was”, lacht ze. 

“Q was boos, zei overal ‘nee’ op, steigerde, trapte gericht en weigerde mee te lopen. Al snel haalde ik er een trainer bij die mij adviseerde helemaal vanaf nul te beginnen. ‘Doe maar alsof het een veulen is dat nog niets kent’, was haar advies. En dat bleek een heel goed advies te zijn.”

Droom in duigen

“Q is diep vanbinnen een heel lief en meewerkend paard, maar ze begreep ons voorheen gewoon niet. Ze had het nodig om terug te gaan naar de basis. Nu zijn we zes jaar verder en kan ik mij niet meer voorstellen dat ze ooit overal tegenin ging. Nu zegt ze overal heel enthousiast ‘Ja!’ op.”

“Ik kocht haar in eerste instantie om samen te genieten van mooie trektochten, maar al snel ontdekte ik dat ze een ernstige verbening van het hoefkraakbeen heeft. Dat was een enorme tegenslag. Toch liet ik mij daardoor niet uit het veld slaan. Ik ben mij gaan verdiepen in hoeven, biomechanica, bekappen, werken vanaf de grond, noem het maar op. Alles waarmee ik Q kon helpen, was interessant voor mij.”

“In plaats van te focussen op het feit dat mijn droom in duigen viel, wilde ik focussen op wat wij nog wél konden doen. En dat bleek heel veel te zijn.”

Foto: Laura Dijkslag Fotografie

Leerzaam proces

Zo ontdekte Marie-José al snel dat haar merrie een enorme passie voor grondwerk heeft. “Ik verhuisde Q naar een plek waar haar hoeven minder te verduren kregen en ging met haar aan de slag vanaf de grond. Toen ging er een wereld voor ons open.”

“Werken aan de hand helpt Q enorm in haar overbouwde lichaam. Het is dus eigenlijk heel goed dat wij onze focus hebben moeten verleggen. Niet alleen voor haar, maar ook voor mij. Zonder deze tegenslag had ik nooit zo veel geleerd over hoe je een paard kunt trainen en houden op een manier die hun welzijn écht ten goede komt. Zo doen wij alles nu bijvoorbeeld bit- en ijzerloos.”

Goede band

“Hoewel trektochten helaas geen optie zijn, genieten Q en ik wel heel erg van korte buitenritjes of wandelingen. We hebben hartstikke veel lol. Ik heb haar hoef een aantal maanden geleden nog een keer op de foto laten zetten en toen kregen wij groen licht van de dierenarts om door te gaan op de manier hoe wij nu bezig zijn. Het geeft veel rust om zeker te zijn van het feit dat wat wij doen, ook echt goed is voor haar.”

“Al denk ik dat Q het ook wel zelf zou aangeven als dat niet zo was. Ze is niet meer zo dominant als vroeger, maar ze communiceert nog steeds heel duidelijk. En daar luister ik natuurlijk naar. We zijn heel fijn op elkaar ingespeeld.”

Foto: Pictures Enzo

Uitdaging 

“Ik vind het prachtig om te zien hoeveel trots ze uitstraalt als ze iets nieuws, dat ze in het begin heel moeilijk vond, onder de knie krijgt. Mijn doel is dan ook om daarmee verder te gaan. Ik wil dat ze haar lijf zo goed en correct mogelijk leert gebruiken. Daar ligt onze uitdaging.”

“Hoewel dit misschien niet is waar ik zes jaar geleden op hoopte, heb ik absoluut geen spijt van mijn keuze om voor Q te gaan. De band die wij samen hebben is heel bijzonder. Als ik ergens spijt van heb, is het dat ik haar niet eerder heb gevonden!”, sluit ze lachend af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Pictures Enzo / Laura Dijkslag Fotografie