Nikki en Nairobi
Nikki en Nairobi Foto: Privébezit

Nikki Boekel: “We hebben samen een lange weg afgelegd”

Community Recreatie Dressuur

Nikki Boekel deelt haar leven met twee merries: de vijfjarige PRE Nairobi en de driejarige Haflinger Tess. Vooral met Nairobi legde ze een lange weg af. Het kostte veel geduld en doorzettingsvermogen om te staan waar ze nu staan, maar daar heeft Nikki absoluut geen spijt van.

Een projectpony

Nairobi kwam tweeënhalf jaar geleden op Nikki’s pad. “We werden gebeld door onze osteopaat, met de vraag of we nog een projectpony zochten. Nairobi kwam bij mensen vandaan die eigenlijk heel bang voor haar waren.”

Na wat wikken en wegen besloot Nikki samen met haar moeder en broer een bod uit te brengen op de merrie. Dat werd niet geaccepteerd. Een dag later kregen ze echter alsnog de vraag of ze haar wilden ophalen. “Omdat we eigenlijk niet op zoek waren naar een paard, kochten we haar in eerste instantie voor de verkoop. Maar uiteindelijk liep het anders. Nairobi is het type paard dat echt haar mensen uitkiest. Haar zomaar aan iemand verkopen was dus geen optie. We besloten haar daarom zelf te houden.”

Twee jaar geleden kocht Nikki ook Tess erbij. “Ik zag haar staan op een paardenmarkt en was op slag verliefd. Ze moest mee naar huis.”

Een hele lange weg

Met Nairobi begon toen een intensief traject. “Toen we haar kochten, kon ze niet eens aan de hand meelopen. Dan sprong ze in je nek of viel ze je aan.” Vooral Nikki’s moeder deed in het begin veel grondwerk. Toen ze daarin na lange tijd progressie maakten, maakte Nikki de merrie rustig zadelmak.

“Dat verliep goed, tot Nairobi doorkreeg dat ze kon steigeren. Toen zijn we drie keer achterover gevallen en ben ik best bang voor haar geworden. Ik heb daarna een half jaar niks met haar gedaan.”

Toch pakte ze het uiteindelijk weer op, met rust en vertrouwen als doel. Sindsdien groeiden ze steeds meer naar elkaar toe. Dat Nikki regelmatig twijfelde, steekt ze niet onder stoelen of banken. “We hebben Nairobi meermaals te koop gezet, omdat ik met mijn handen in het haar zat. Ik was ook maar een zeventienjarig meisje. Maar ik ben achteraf heel blij dat ik heb doorgezet.”

Nikki en Nairobi
Nikki en Nairobi(Foto: Privébezit)

Naar elkaar toe gegroeid

Wat de ommekeer bracht, is een combinatie van tijd en de juiste aanpak. “Nairobi wordt steeds rustiger nu ze ouder wordt, maar ik heb ook naar haar leren luisteren. Wanneer ze in paniek raakt of iets moeilijk vindt, slaan we dat even over en proberen we het later opnieuw. Er te veel druk op leggen werkt bij haar averechts.”

Daarvoor moest Nikki ook iets van zichzelf loslaten. “Ik ben heel perfectionistisch, dus als ik iets wil, wil ik dat het precies goed is. Dat heb ik los moeten laten, want helemaal perfect wordt het niet met Nairobi.” En het resultaat mag er zijn. “Nairobi werd in het begin bestempeld als een heel gevaarlijk paard. Nu kunnen jonge meisjes met haar lopen en haar laten grazen. Dat had ik twee jaar terug niet kunnen bedenken.” Vorige week reden ze zelfs hun eerste B-wedstrijd. “Dat ging heel goed. Toen ik haar zadelmak maakte, dacht ik dat het niets zou worden. Maar kijk ons nu!”

Nikki en Nairobi
Nikki en Nairobi(Foto: Privébezit)

Afwisseling en geen druk

Inmiddels zijn Nikki en Nairobi veelzijdig bezig: dressuur, sprongetjes, buitenrijden, noem het maar op. “Natuurlijk zijn er nog steeds dagen waarop het niet als vanzelf gaat, maar dan stap ik gewoon af en proberen we het de dag erna weer opnieuw. De ene dag rijd ik serieus dressuurmatig en de andere dag ga ik zonder zadel erop zitten en hebben we gewoon heel veel plezier. Ik kijk naar hoe zij zich voelt en pas me daarop aan.”

Vaste doelen stelt ze niet. “Ik ben blij met alles wat Nairobi geeft. Als we over vijf jaar Z rijden is dat geweldig, maar als het bij de B blijft, vind ik het ook goed. Ik wil er geen druk op leggen. Het moet leuk zijn voor ons beiden.”

Nikki en Tess
Nikki en Tess(Foto: Privébezit)

De toekomst met Tess

Ook Tess leidde Nikki helemaal zelf op, en dat was andere koek. “Bij haar was het echt een kwestie van opstappen en wegrijden. Dat verliep heel anders dan bij Nairobi.” Maar ook met Tess houdt ze het veelzijdig: buitenritten, dressuur, af en toe over balkjes. “Tess hoeft van mij nog niet serieus aan het werk. Ze is jong en moet nog uitgroeien. Daarnaast heb ik haar laten insemineren en verwachten we volgend jaar een veulen.”

Toch heeft de amazone wel ambities. “Ik zou heel graag met Tess de dressuursport in willen, maar als zij aangeeft daar geen plezier uit te halen, houden we het gewoon lekker op buitenritten. Wellicht kan ik over een aantal jaar met haar veulen ook een poging wagen in de sport”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding