Denise Huijts: “Nooit gedacht dat we hier nu zouden staan”

Van een grote ‘nee’, naar toch wel

We gaan vijftien jaar terug in de tijd. In juli 2010 liep Denise vanuit haar studie stage op een westernstal. Daar zag ze Baby, die ze later als eerbetoon aan haar overleden stiefvader de naam Shine Like A Star gaf, als een paar dagen oud veulen op stal staan. “Als veulen had Baby best wel wat pech. Op jonge leeftijd kwam de dierenarts al vaak bij haar langs, waardoor ze niet per se een positieve associatie had met mensen.”

“Ik vond haar dan ook een verschrikkelijk veulen. Ze was hartstikke bang en nerveus en als je niet uitkeek, kon ze best lelijk doen tegen je. Na mijn stageperiode van een aantal weken kreeg ik op deze stal een baan aangeboden en bleef ik dus telkens weer voor de uitdaging staan om de stal van Baby en haar moeder uit te mesten zonder gedoe”, vertelt ze.

Op zoek naar tweede paard

Toch begon de jonge merrie zich in deze periode open te stellen richting Denise. “In eerste instantie kwam dat enkel en alleen vanuit Baby’s kant. Ik wilde nog steeds niets van haar weten. Sterker nog, in die periode was ik zelfs op zoek naar een tweede paard voor mezelf.”

“Ik had destijds een Arabisch volbloed x Anglo-Arabier-merrie, maar aangezien ik dankzij haar uiteindelijk de westernsport in ben gerold en verliefd ben geworden op de reactiesnelheid en het karakter van ‘echte’ westernpaarden, wilde ik als tweede paard graag een Quarter of Paint. Als je één keer je kont op een Quarter hebt gezet, wil je daarna nooit meer anders. Ik struinde het internet dagelijks af naar leuke paarden, terwijl Baby in die tijd stiekem al helemaal weg was van mij.”

Foto: Privébezit

Handpaard

Gelukkig sloeg de vonk in die periode ook over vanuit Denise haar kant. “Toen we eenmaal een connectie hadden samen, ben ik eens voorzichtig gaan vragen of ik haar misschien mocht kopen. Dat mocht. Toen begon ons avontuur! Ik ben als zestienjarig meisje met haar aan de slag gegaan en nam haar al snel als handpaard mee naar het bos wanneer ik met mijn andere paard op buitenrit ging. We hebben uren door het bos gestapt of gewandeld. Zo zagen onze eerste jaren eruit.”

Foto: Privébezit

Tegenslag

Nadat Denise helaas genoodzaakt was om haar andere merrie te verkopen, leidde ze Baby zelf op. “Ik heb mijn andere merrie ook zelf opgeleid, dus wat dat betreft had ik daar wel al wat ervaring mee. Baby en ik hebben de eerste tijd van alles gedaan samen; buitenritjes, recreatief reining, noem het maar op. Helaas kregen we een flinke tegenslag te verduren toen ze zeven jaar oud was. De dierenarts constateerde een sarcoïd op haar ooglid. Heel plat gezegd was de boodschap direct duidelijk: Baby had kanker.”

“Hier in Nederland was er geen één kliniek of dierenarts die zich er raad mee wist. Uiteindelijk kwam ik uit bij Equitom, een Belgische kliniek die ervoor openstond om haar te behandelen door middel van elektrochemotherapie. Het heeft vier behandelingen gekost, waar telkens weken overheen gingen, maar uiteindelijk is de behandeling tot zover gelukkig nog steeds geslaagd. Het was een heftige periode waarin Baby zich op sommige momenten heel slecht heeft gevoeld, maar uiteindelijk was het het dubbel en dwars waard.” 

De draad weer oppakken

Helaas bleef het hier niet bij voor de combinatie. Ook Denise heeft aardig wat pech gehad. “Een aantal jaar geleden heb ik een auto-ongeluk gehad waar ik chronische pijnklachten aan heb overgehouden. Niet veel later werd er ook nog reuma geconstateerd.” 

Zo optimistisch als Denise is laat ze zich hierdoor niet uit het veld slaan: “Twee à drie jaar geleden zijn we weer wat fanatieker lessen gaan volgen in de reining-sport. Dat ging uiteindelijk zo goed dat we dit jaar zelfs onze eerste wedstrijden hebben gereden, mede ook omdat mijn oma dit graag nog eens wilde meemaken. Helaas is zij eind maart overleden. Al halen we net zo veel plezier uit Ranchriding, boogschieten, Working Equitation of door het bos crossen!”

Foto: Yessica de Reus

Trots 

Dat is ook wat voor Denise het belangrijkst is; plezier maken. “Ik ben dankzij mijn andere merrie de westernwereld ingerold. De Engelse sport was op vele vlakken niet haar ding. Ik vind het dus ook bij Baby heel erg belangrijk om rekening te houden met wat zij leuk vindt om te doen. De westernsport wordt niet altijd even positief uitgelicht, maar ik durf met zekerheid te zeggen dat het iets is waar Baby enorm blij van wordt. De spins, sliding stops, ze vindt het geweldig.”

“Ik heb niet per se bepaalde doelen voor ogen en vind het vooral belangrijk dat wij samen blijven groeien als combinatie. Al het andere wat erbij komt zijn leuke extraatjes. Ik ben ontzettend trots op waar wij vandaag te dag staan en durf wel te zeggen dat je heel veel kunt bereiken als je je gevoel volgt en doorzet.”

“Stars can’t shine without darkness, een quote die ik vaak gebruik, verwijst mooi naar Baby, alles wat wij hebben meegemaakt en wat het ons gebracht heeft. Ik had - vooral toen ik Baby voor het eerst zag - immers nooit gedacht dat wij samen nu op dit punt zouden staan”, sluit ze lachend af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Yessica de Reus / Privébezit