Anke en Pepper
Anke en Pepper Foto: Sanne Vissers

Anke Timmermans: “Pepper en ik voelen elkaar goed aan”

Community Dressuur Grondwerk Recreatie

Hoewel Anke Timmermans in eerste instantie voor ogen had om na haar studie pas op zoek te gaan naar een eigen paard, kon ze de kans om de nu zes jaar oude Tinkermerrie Pepper over te nemen niet zomaar aan zich voorbij laten gaan. Ondanks een flinke tegenslag in het verleden, timmeren ze nu hard aan de weg naar een mooie toekomst, waarin plezier en paardvriendelijk trainen voorop staat. 

Op slag verliefd

Wetende hoe veel tijd en geld het kost om een paard te onderhouden, had Anke voor ogen na haar studie pas op zoek te gaan naar een eigen paard. Maar dat plan liet ze anderhalf jaar geleden toch varen. “Via via kreeg ik te horen dat Peppers toenmalige eigenaresse een nieuw huisje zocht voor Pepper. Ik besloot gewoon eens te gaan kijken. Een aantal dagen later stond Pepper al bij mij op stal”, vertelt Anke. 

Waarom dan toch de keuze om nu al een paard te kopen? “De eerste ontmoeting met Pepper was heel bijzonder. Ze stond helemaal achter in de wei, maar toen ik haar naam riep, kwam ze op hoge snelheid naar mij toe galopperen. Het was echt liefde op het eerste gezicht.”


Foto: Sanne Vissers

Ups en downs

Helaas kreeg de combinatie al snel met een flinke tegenslag te maken. “In de eerste week waarin Pepper bij mij was, kreeg ze koliek. Dat hield het hele weekend aan. Doordat ik haar nog niet goed kende, vond ik het lastig om in te schatten waar haar verschijnselen vandaan kwamen. Ik besloot naar de kliniek te gaan.”

“Pepper werd dezelfde avond nog geopereerd. Gelukkig bleek het uiteindelijk mee te vallen. Wat volgde was drie maanden stalrust. Pepper veranderde enorm en was echt een bom die ieder moment kon ontploffen. Toen vroeg ik mij wel even af waar ik aan begonnen was…”


Foto: Sanne Vissers

Lezen en schrijven met elkaar

Gelukkig kreeg de combinatie al snel een stijgende lijn te pakken toen ze weer aan de slag mochten. “Pepper en ik zijn grondwerklessen gaan volgen, wat het vertrouwen in elkaar enorm versterkt heeft. We zijn beiden met sprongen vooruit gegaan. We voelen elkaar goed aan, kunnen lezen en schrijven met elkaar en zijn nu zelfs het rijden gaan oppakken.”

“Wanneer Pepper iets moeilijk vindt, geeft ze dat aan en zetten we een stapje terug. Ik heb geen haast en pas mij aan aan haar. Ik probeer alles op een zo natuurlijk mogelijke manier te doen. Niet alleen in de training, maar ook in het management. Ik ben ontzettend trots op hoe Pepper zich ontwikkelt, dat wij een team vormen en dat wij iedere dag weer groeien als combinatie. Het gaat zeker niet zonder slag of stoot, maar tegenslagen horen er nu eenmaal bij. Daar leren we van.”


Foto: Sanne Vissers

Plezier voorop

“Pepper en ik rijden het liefst buiten, maar omdat ik het ook belangrijk vind dat ze een goede dressuurmatige basis heeft, trainen we ook regelmatig in de bak. Ik heb alle vertrouwen in haar en in ons als combinatie, dus we gaan vanzelf zien waar het schip strandt. Zolang Pepper en ik beiden plezier hebben in wat we doen, ben ik blij. Ik hoop nog heel lang van én met haar te genieten!”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Sanne Vissers

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding