Daisy Bierhaalder: “Het is een zegen dat wij een band mogen opbouwen met paarden”

Bijzonder paard

Hoewel Daisy vorig jaar helaas afscheid moest nemen van Edino, heeft hij zo’n belangrijke rol gespeeld in haar leven dat ze maar al te graag over dit bijzondere paard vertelt. 

“Zo’n tien jaar geleden kwam ik via via bij Edino terecht. Een instructrice die langskwam op de stal waar ik destijds een paard bijreed vertelde dat haar vader een paard gefokt had waar ze niets mee konden. Wetende dat ik heel rustig en geduldig ben, vroeg ze of ik eens een poging wilde wagen met hem”, vertelt ze.

“Het voelde als thuiskomen”

En hoewel Daisy in eerste instantie geen interesse had, besloot ze het vijf maanden later toch een kans te geven. “Toen stond ik daar met Edino, die destijds zes jaar oud was. Ik kreeg een longeerlijn in mijn handen en mocht met hem aan de slag.”

“Ik dacht aan draf en hij begon te draven. Ik dacht aan stap en hij begon te stappen. Ik was stomverbaasd en dacht dat het toeval was, maar dat bleek niet zo te zijn. Hij las mijn gedachten. Het voelde als thuiskomen.”

Daisy en Saffier - Foto: EnjoyMint Fotografie

Paard zijn

Niet veel later kocht Daisy de ruin. “Ik verhuisde, nam Edino mee en zette hem op een Paddock Paradise. Tussen de 30 andere paarden op de track was er één paard dat mij opviel. Dat was Saffier. Maar voordat Saffier écht in beeld kwam, zijn er een aantal jaren verstreken waarin Edino en ik van alles meemaakten.”

“Zo’n twee jaar nadat ik hem kocht werd hij door drie verschillende artsen opgegeven vanwege een ernstige zenuwbeschadiging in zijn schouder. Daar is hij echter helemaal bovenop gekomen, door revalidatie op onze eigen wijze. Dat was voor mij zo veel waard dat ik het rijden, waar hij vanwege zijn verleden op een externe stal geen plezier uit haalde, volledig achterwege liet. Hij mocht een pijnvrij leven leiden en écht paard zijn.”

Daisy en Saffier - Foto: EnjoyMint Fotografie

Belofte

In de tussentijd raakte Daisy goed bevriend met de toenmalige eigenaresse van Saffier, Simone. “Helaas werd Simone in 2018 ziek. Na een tijd waarin het op en af ging met haar en ik Saffier bijreed om haar iets te ontlasten, kwam het nieuws dat ze niet meer beter werd.”

“Voordat ze overleed in 2020, vroeg ze aan mij of ik voor Saffier wilde blijven zorgen. Dat heb ik gedaan. Toen haar man een jaar later tot de conclusie kwam dat hij zijn passie voor paarden kwijt was geraakt, gaf hij Saffier aan mij. Hij had Simone beloofd Saffier nooit zomaar te verkopen, dus dit was voor iedereen een mooie uitkomst.”

“Veel moeten verliezen”

Zo nam Daisy haar beiden paarden mee op pad; Saffier onder het zadel en Edino als handpaard. “Die twee groeiden enorm naar elkaar toe. We werden een drie-eenheid en hebben een ontzettend mooie tijd gehad samen. Helaas overleed Edino vorig jaar aan de gevolgen van koliek.”

“Het bijzondere is dat ik Edino al die jaren geleden heb gekocht van de erfenis van mijn vader en Saffier ook een erfenis is. Ik heb helaas veel moeten verliezen dat mij dierbaar was, maar heb daar ook een hele hoop moois voor teruggekregen.”

Daisy en Saffier - Foto: EnjoyMint Fotografie

“Het is een zegen”

“Toen ik op mijn negende begon met paardrijden, week ik al af van wat mij verteld werd. Ik wilde niet strenger zijn, aan de teugels trekken of de paarden naar mij laten luisteren. Dat vond ik toen al verschrikkelijk. Ik koos de ‘moeilijke’ paarden uit en reed daar zo op weg, het liefst zonder zadel of hoofdstel. De Horsemanship-kant heeft dus altijd al in mij gezeten.”

“Door mij kwetsbaar op te stellen en écht te voelen, heb ik maar weinig nodig om met paarden te communiceren. Het mooie is dat Edino bevestigde dat mijn gevoel klopte en de communicatie ook echt werkte. Het luisteren, begrijpen en vooral accepteren wat paarden ons vertellen is voor mij veel belangrijker dan rijden.”

“Paarden hebben zielen, net zoals wij, en zijn onwijs gevoelig en intelligent. Ik zie het als een zegen dat wij een band met ze mogen opbouwen en dat zij doen wat wij van hen vragen. Daar ga ik dan ook respectvol mee om.”

Daisy en Saffier - Foto: EnjoyMint Fotografie

Dankbaar 

Daarom werkt Daisy ook zo veel mogelijk vanuit vrijheid met Saffier. “Wanneer ik bij Saffier ben, doen we waar we beiden zin in hebben. De ene keer is dat grondwerk, vrijheidsdressuur, hersenwerk of Intrinzen en de andere keer is het Working Equitation, buitenrijden, dressuur of wandelen.”

“Het bijzondere is het niet alleen míjn droom is om zo veel mogelijk in vrijheid te doen; Simone heeft ooit een reading gedaan met Saffier, waarin hij aangaf dat hij graag in vrijheid wilde rijden. Dat dit paard op mijn pad is gekomen, kan geen toeval zijn, toch? Het is alsof het allemaal zo heeft moeten zijn.”

“Edino was mijn gids en bevestigde dat het goed was om mijn gevoel te volgen. Hij heeft mij onwijs veel geleerd. Al die kennis kan ik nu inzetten om mijn band met Saffier nog sterker te maken en andere paarden (en mensen) met een rugzakje te helpen. Daar ben ik ongelooflijk dankbaar voor”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: EnjoyMint Fotografie