Denise Arentsen: “Toen ik Umber herkende in Rubia’s blik, wist ik dat het goed zat”

“Ik wilde er niets van weten”

Toen Denise eind 2022 haar vorige merrie Umber na elf mooie jaren plots verloor aan koliek, stond haar wereld stil. Ze kwam in een diep dal terecht en logischerwijs stond haar hoofd er niet naar om op zoek te gaan naar een nieuw paard. Tot ze een aantal maanden later de bijzondere Rubia tegenkwam. 

“Toen vrienden van mij een aantal maanden na het overlijden van Umber zeiden dat een nieuw paard kopen waarschijnlijk de enige manier was om mij weer beter te gaan voelen, wilde ik daar niets van weten. Toen ik Umber kreeg, was ik veertien jaar oud. Zij heeft mij zien opgroeien. Dat zij wegviel, sloeg in als een bom.”

Denise en Umber - Foto: De Bruijn Fotografie 

Bijzondere foto

Een aantal maanden later besloot Denise toch maar wat advertenties te gaan bekijken. “Al was dat geen succes. Ik vergeleek ieder paard dat ik tegenkwam met Umber. En aangezien zij mijn droompaard was, sprak geen enkele advertentie mij aan. Tot ik die van Rubia tegenkwam.”

“Buiten het feit dat ze onwijs knap is om te zien en er een uitgebreide omschrijving bij stond, zat er voor mij ook één hele bijzondere foto bij. Op die foto leek het alsof Umber mij aankeek, maar dan in een ander kleurtje.”

“Ik ben van nature niet heel bijgelovig ingesteld, maar toen ik deze foto zag, voelde het alsof Umber mij probeerde te vertellen dat het oké was om op zoek te gaan naar een nieuw paard. Na een fijn telefoongesprek waarin Rubia’s toenmalige eigenaren open en eerlijk waren over haar verleden en wat ze voor haar zochten, besloot ik langs te gaan.”

Nieuw avontuur

En dat voelde als thuiskomen. “Toen ik Rubia zag, voelde het direct goed. Na er een week lang over na te hebben gedacht, ben ik voor een tweede keer gaan proefrijden. Daarna zei ik huilend ‘ja’ op de vraag of ik haar wilde overnemen.”

“Het voelde heel dubbel. Ik voelde mij diep vanbinnen nog steeds schuldig richting Umber, maar keek er ook heel erg naar uit om een nieuw avontuur aan te gaan met Rubia.”

Denise en Rubia - Foto: Privébezit

Vertrouwen en ontspanning voorop

“Wedstrijden rijden heeft nooit in mij gezeten. Ik ben liever recreatief en vanaf de grond bezig met een paard. Toen ik Rubia kocht, had ik één doel voor ogen: haar het vertrouwen in de mensheid en wereld geven, en uiteindelijk bitloos met haar te kunnen rijden. Daarvoor hadden we nog een lange weg te gaan, omdat Rubia vroeger hoogstwaarschijnlijk een niet zo’n leuk verleden heeft gehad.”

“Zo heeft ze bijvoorbeeld een litteken op haar neus, waarschijnlijk van de serreta. Toen de dierenarts haar benen ging scheren voor een echo vorige winter, schrok ik ook enorm van de hoeveelheid littekens die tevoorschijn kwamen op haar benen.”

“Rubia had toen ze net bij mij was snel spanning, wat bijvoorbeeld resulteerde in het feit dat ze de neiging had om te gaan rennen onder het zadel. Na twee maanden de tijd te hebben genomen om elkaar te leren kennen en vanaf de grond een fijne band op te bouwen, ben ik rustig opgestapt.”

“Ik merkte dat ze er nog niet klaar voor was en heb weer een aantal stappen teruggezet. Ik heb haar als het ware opnieuw zadelmak gemaakt. Niet omdat ze niet zadelmak was, maar omdat ik alles graag opnieuw wilde doen op een manier waarbij vertrouwen en ontspanning voorop stond.”

Denise en Rubia - Foto: Joëlle Geerts Fotografie 

Tijd voor verwerking

En hoewel de combinatie de smaak te pakken leek te hebben, gooide een aantal tegenslagen rondom Rubia’s gezondheid roet in het eten. “In die periode hebben we aardig wat meegemaakt. Ik heb haar een aantal keer moeten verhuizen voor haar gezondheid en heb het trainen vorig jaar maart pas weer opgepakt.”

“Dat wat ik twee jaar geleden niet voor mogelijk hield, zoals bitloos rijden of rijden in de polder, doen we nu zonder problemen. In alle trainingen focus ik mij op verwerking en ontspanning. Ik wacht tot Rubia gaat afkauwen en geef haar alle tijd om dingen te verwerken. Of we nu wandelen, met grondwerk bezig zijn of rijden; dit vormt voor ons de basis. Als ik zie hoe belangrijk dit voor Rubia is, denk ik dat ieder paard hier baat bij heeft.”

Denise en Rubia - Foto: Privébezit

In vrijheid trainen

Of Denise bepaalde doelen voor ogen heeft met haar merrie? “Eigenlijk niet. Ik kijk altijd gewoon wat de dag brengt. Nu het bitloos rijden zo goed gaat, droom ik er stiekem wel van om deze zomer ook het buitenrijden in het bos en het neckrope rijden te gaan oppakken. Vanaf de grond zijn we al veel in vrijheid bezig, dus het lijkt mij prachtig om met haar op dezelfde manier onder het zadel te kunnen samenwerken”, sluit ze gemotiveerd af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Joëlle Geerts Fotografie / De Bruijn Fotografie / Manon Spruyt Fotografie