Margriet Scholten: “Blij dat Razzle weer thuis is”

Eerste eigen pony

Als jonge amazone verzorgde Margriet pony’s op een New Forest-fokkerij, waar ze Razzle’s moeder leerde kennen. “Na een tijdje groeide dat verzorgen uit tot meer. Ik was werkzaam op de fokkerij, mocht mee naar keuringen en had een aantal ‘eigen’ pony’s. Razzle’s moeder was er daar één van.”

“Toen ik vanuit Friesland naar Leiden verhuisde vroegen haar eigenaren of ik haar mee wilde nemen. Zo had ik een leuke pony en had Razzle’s moeder hopelijk minder last van haar zomereczeem”, vertelt ze. “Niet veel later besloten mijn toenmalige man en ik een veulen te fokken. Dat werd Razzle. Het was heel bijzonder om zo’n dracht en geboorte van dichtbij mee te maken.”

Margriet met Razzle en zijn moeder Rosalinde - Foto: Privébezit

Moeilijke keuze

Toch maakte Margriet zes jaar later de moeilijke beslissing om beide pony’s te verkopen. “Mijn hart brak in duizend stukken, maar ik miste het rijden zo erg dat ik toch graag op zoek wilde naar een rijpony.”

“Ik vond een geweldig huisje voor Razzle en zijn moeder en kocht een Haflingermerrie, die ik helaas weer veel te vroeg heb moeten laten gaan door de gevolgen van hoefbevangenheid.”

Van alle markten thuis

Margriet wist het zeker; er zou nooit meer een paard komen. “Maar ondanks alle verdriet begon het na een tijdje toch weer te kriebelen. Zo kwam Noalie drie jaar geleden op mijn pad. Inmiddels heeft ook zij een bijzonder plekje in mijn hart.”

“We doen van alles samen. We rijden dressuur en hebben onlangs zelfs onze eerste wedstrijden gereden, vinden het leuk om buiten te rijden, zijn graag bezig met Working Equitation en willen in de toekomst ook de TREC een kans gaan geven.”

“Daarnaast gaat Noalie’s bijrijder ook graag springen en crossen met haar. Dat is voor mij nog even een brug te ver, maar ik vind het wel heel leuk om te zien dat Noalie alles zo goed oppakt! Voordat ik haar kocht had ik nog niet zo veel rijervaring, waardoor ik met vreemde paarden soms nog een tikkeltje onzeker kan zijn. Maar op Noalie voelt het altijd veilig en vertrouwd.”

Margriet en Noalie- Foto: Rianne Riemens Photography

“Hij kwam terug naar huis”

Hoewel Margriet ontzettend blij is met Noalie, is ze Razzle en zijn moeder nooit uit het oog verloren. “Door de jaren heen heb ik altijd contact gehouden met hun eigenaren en een bemiddelende rol gespeeld in het zoeken naar nieuwe eigenaren.”

“Zo kreeg ik twee jaar geleden een telefoontje dat Razzle’s toenmalige eigenaren hem wilde verkopen. Ik maakte vrijwel direct de keuze om hem zelf terug naar huis te halen. Hij had nog steeds een plekje in mijn hart, dus ik ben blij dat hij terug is.”

Razzle met zijn amazone Lizzy - Foto: Privébezit

Plezier en welzijn voorop

“Razzle wordt door twee hele lieve meisjes gereden en uitgebracht op Bixie-wedstrijdjes, waar hij duidelijk veel plezier uit haalt. Dat vind ik ook heel belangrijk. Verder hoeft hij eigenlijk niet meer zo veel te doen”, lacht ze. 

“Ik hoop binnenkort samen met Razzle langs te gaan bij zijn moeder. Ze hebben elkaar al een aantal jaar niet meer gezien, dus ik ben benieuwd hoe ze gaan reageren. Met Noalie hoop ik in de toekomst wat fanatieker aan de slag te gaan met Working Equitation. Gezien haar PSSM1 moeten we soms een stapje terug zetten, maar dat vind ik niet erg. Het fysieke en mentale welzijn van mijn paarden staat voor mij echt voorop”, sluit ze af. 

Margriet en Noalie - Foto: Linda Halsema

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Privébezit / Rianne Riemens Photography / Linda Halsema / Brenda Engelage Fotografie