Isabella Baaij: “Ollie geeft mij het vertrouwen dat ik nodig heb op James”

Droom

Net zoals vele anderen droomde ook Isabella al snel van een eigen paard toen ze het paardenvirus eenmaal te pakken had. “Ik rijd nu zo’n zes jaar, maar na twee jaar wilde ik al graag de overstap maken naar een eigen paard”, vertelt ze. 

“Omdat mijn moeder destijds ook al een jaar reed, besloten we samen op zoek te gaan naar een paardje. Na veel verschillende paarden te hebben bezichtigd, vielen we uiteindelijk voor James, een PRE-ruin.”

Doorslaggevend 

Toch was het geen liefde op het eerste gezicht. “Doordat een van de paarden die wij bezichtigd hebben er heel hard vandoor ging met mij op zijn rug, ben ik wat onzeker en angstig geworden tijdens het rijden. Wat uiteindelijk toch de doorslag gaf om voor James te gaan, was de band die wij vanaf de grond hadden.”

“Nadat ik mijn proefrit op hem gemaakt had, bleef hij toenadering zoeken en hinnikte hij wanneer ik wegliep. Toen begon ik hem stiekem toch wel leuk te vinden.”

Foto: Cindy Stap

Tegenslagen

Zo kreeg Isabella de ruin enkele weken later als verjaardagscadeau. “Dat was natuurlijk een hele leuke verrassing! De eerste tijd ging het ontzettend goed tussen mij en James, maar toen hij wat fitter en sterker werd, werd hij ook onder het zadel een stuk pittiger. Dat in combinatie met zijn sensibele karakter, zorgde ervoor dat ik mij eigenlijk niet meer prettig voelde op hem.”

“Vanwege mijn angst en onzekerheid durf ik niet door te zetten, terwijl dat juist is wat James nodig heeft. Hoewel we er eventjes over na hebben gedacht om hem te verkopen, hebben we uiteindelijk besloten dat toch niet te doen.”

“James heeft een tijdje in training gestaan en inmiddels rijdt mama hem regelmatig, wat erg goed gaat. Zij kan hem, met name in de winter, wanneer hij nóg pittiger is, trainen op een manier die hem vertrouwen geeft. Dat werkt heel erg fijn.” 

“Ollie geeft mij vertrouwen”

Omdat Isabella het rijden natuurlijk wel miste, besloot ze twee jaar geleden op zoek te gaan naar een tweede paardje. En dat werd een heel ander type dan James: “Ollie is een 24 jaar oude Fjordenruin. Hij is dus al aardig op leeftijd, maar diep vanbinnen voelt hij zich nog zes”, lacht ze. 

“Hij is speels, druk, eigenwijs en vindt alles leuk om te doen. Ik moet eerlijk bekennen dat wij eigenlijk niet zo vaak serieus trainen. Meestal is het ‘lol met je knol’ en rijden we bitloos, met barebackpad of met neckrope, maar we rijden ook wedstrijden op L2-niveau. Dat vind ik best knap voor een oud-manegepaard van zijn leeftijd.”

“Hij is mede door het werken met voerbeloning echt opgebloeid in de afgelopen twee jaar en geeft mij heel veel vertrouwen.”

Foto: Leandra Van Heusden

Doelen 

Wat Isabella’s doelen zijn voor de toekomst? “Ik vind het vooral belangrijk dat de paarden en ik plezier hebben in wat we doen. Het lijkt mij gaaf om nog wat verder te komen in de sport, maar dat hangt natuurlijk ook af van hoe Ollie het blijft doen. We houden hem goed in de gaten en ondersteunen hem waar nodig, zodat we hopelijk nog lang kunnen genieten van onze ritjes.”

“Het lijkt mij leuk om in de zomer wat vaker te gaan buitenrijden met hem en natuurlijk ook het rijden met James weer op te pakken. Dat hoop ik in de toekomst met steeds meer ontspanning, bij zowel James als bij mij, te kunnen doen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Cindy Stap / Leandra Van Heusden