Kim van den Eijken over haar 30 jaar oude Paddy: “Ongelooflijk trots op hoe goed hij en Valerie het doen”

Paarden in de wei

Kim heeft Paddy al bijna zijn hele leven: “Ik kreeg Paddy cadeau voor mijn zestiende verjaardag. Hij was toen nog maar een aantal maanden oud”, steekt ze van wal. 

“Mijn ouders hadden niets met paarden en lieten mij een foto zien van een aantal paarden in de wei bij een kennis van mijn opa in Putten. Niet wetende dat er iets achter zat, riep ik direct dat ik het Fjordenveulen op de foto wel heel schattig vond.”

Grote verrassing

Je raad het al; Kim kreeg precies dát Fjordenveulen cadeau op haar zestiende verjaardag. “Ik dacht dat ik een brommer zou krijgen, maar niets bleek minder waar. Mijn ouders verrasten mij met Paddy. Het grappige is dat ik eigenlijk best fanatiek bezig was met dressuur rijden en springen en geen idee had wat ik met een Fjordenveulen dat nog bij zijn moeder stond aan moest”, lacht ze. 

“Ik heb als zestienjarige dan ook niet altijd de beste keuzes gemaakt. Ik vertroetelde hem enorm en deed van alles met hem. Hij was eigenlijk al hartstikke mak bij de tijd dat hij oud genoeg was om beleerd te worden.”

Van wedstrijden naar manegelessen

“We hebben de eerste jaren vooral veel buitengereden, maar zijn uiteindelijk, mede dankzij zijn geweldige karakter, toch de sport in gerold. Paddy wil zó graag voor je werken dat we het tot M-niveau hebben geschopt. Maar toen ik een tijd later zwanger werd van mijn dochter en er alleen voor kwam te staan, moest ik de keuze maken om een stapje terug te doen wat Paddy betreft.”

“Wetende dat hij op de top van zijn kunnen was en veel te fit was om met pensioen te gaan, leende ik hem uit aan een kennis die een manege heeft. Hij heeft daar jarenlang in de lessen gelopen.”

Foto: Nicky Bergman

Keuze snel gemaakt

Maar toen Kims dochter een jaar of acht was en steeds vaker op de manege te vinden was, besloot Kim Paddy volledig terug te nemen. “Dat was midden in de coronatijd. Toen de eigenaar van de manege besloot om de pony’s te verdelen onder de pensionklanten, was de keuze snel gemaakt; mijn dochter en ik wilden dolgraag alle zorgen van Paddy op ons nemen. Ik had hem immers aan de manege uitgeleend, maar niet verkocht.”

“Na twee weken was het ook voor mijn dochter Valerie duidelijk, we namen Paddy volledig terug en haalden hem uit de manegelessen, zodat hij een stapje terug kon doen en langzaam aan zijn welverdiende pensioen kon beginnen.”

Vreselijk trots

Maar omdat de ruin nog in goede conditie was, bloeide hij bij ons steeds meer op. “Toen Valerie en Paddy een mooie band hadden opgebouwd, zijn ze wat wedstrijden gaan rijden. Hoewel dat aanvankelijk niet altijd van een leien dakje ging, zijn ze uiteindelijk zo erg naar elkaar toe gegroeid dat Paddy dolgraag voor haar wil werken. Hij was 25 toen ze begonnen, maar is inmiddels 30 en loopt nog steeds tussen de witte hekjes!”

“Ik ben echt vreselijk trots op hoe goed Paddy er nog bij staat. Natuurlijk zijn er momenten waarop het wat minder gaat, maar op de een of andere manier krabbelt hij altijd weer op en laat hij duidelijk zien dat hij er nog niet klaar voor is om met pensioen te gaan. We bekijken het dag voor dag en luisteren naar ons gevoel, maar voor nu vormen hij en Valerie echt een prachtcombinatie.”

Dankbaar 

“Zelf rij ik Paddy niet meer, maar ik vind het wel heel erg leuk om met hem vanaf de grond te werken om hem soepel en lenig te houden. We bekijken het gewoon per dag. Er zijn wel eens momenten geweest waarop ik dacht dat hij het niet meer zou redden. Daarom ben ik des te dankbaar dat hij er nog steeds is. Ik ben echt heel trots op hem en Valerie”, sluit ze liefdevol af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Nicky Bergman