Annette Soetens: “Wimpie is een familiepaard en sportpaard in één”

Een oproep

Na het verlies van haar KWPN-merrie wist Annette wat ze wilde. “Ik heb altijd al een liefde gehad voor Haflingers, dus daar besloot ik naar op zoek te gaan. Ik wilde het rustig aanpakken en besloot een oproep te plaatsen met wat ik zocht.”

Zo kwam ze bij de fokker van Wimpie terecht. De klik was er direct, maar eenvoudig ging het niet. “Wimpie had destijds twee maanden op stal gestaan voor de keuring, was tweeënhalf jaar en een hengst. Toen hij naar buiten ging, stond hij alleen maar op zijn achterbenen. Ik vroeg mij af waar ik aan begon, maar heb de gok toch gewaagd.”

Een pittig begin

De eerste maanden waren zwaar. “Wimpie was echt vreselijk dominant en voelde zich na de castratie nog lang hengst. Zijn testosterongehalte bleef heel hoog. Uiteindelijk bleek dat dat bij zijn bijnier werd aangemaakt, en dat het maanden kon duren voordat hij zich geen hengst meer voelde.”

Een tijd in een paddock paradise hielp hem over de streep. “Daar is hij een aantal keer goed op zijn plek gezet in de kudde. Dat had hij echt nodig. Hij heeft op een natuurlijke manier geleerd waar grenzen liggen, en dat merk ik nu in alles terug.”

Werkwillig

Annette leidde Wimpie volledig zelf op, volgens de Featherlight Horsemanship-methode. “Ik ben eerst vooral bezig geweest met grondwerk. Daarna heb ik hem pas zadelmak gemaakt.” En dat ging sneller dan ze voor mogelijk hield. “Binnen een maand was hij zadelmak. Hij heeft geen krimp gegeven. Ik vond hem eigenlijk nog te jong om al fanatieker aan de slag te gaan, maar hij gaf telkens zelf aan dat hij klaar was voor de volgende stap.”

Dat schrijft ze toe aan hun fundament vanaf de grond. “Ik denk dat dat mede komt door het vertrouwen dat we al hadden opgebouwd. En natuurlijk zijn leergierigheid. Als het kwartje is gevallen bij een nieuwe oefening, laat hij maar al te graag zien wat hij in huis heeft. Dat zit echt in hem.”

Familiepaard én sportpaard

Wat Annette het meest verrast, is hoe de twee kanten van Wimpie samenkomen. “Ik kocht hem eigenlijk als gezinspaard, want ik heb een zoontje en een man die ook rijdt. En dat is Wimpie ook. Mijn zoontje is technisch gezien de allereerste geweest die op zijn rug heeft gezeten.”

Maar tegelijkertijd zit er een sporthart in. “Ik had het niet verwacht, maar hij wil echt aan de bak met de dressuur, dus dat pak ik lekker op. Daarnaast doen we ook grondwerk, vrijheidsdressuur, springen, op neckrope rijden, Working Equitation en buitenrijden, en hij is zelfs deels beleerd voor de wagen.”

Doelen houdt ze echter open, met het plezier van Wimpie voorop. “Ik zou het leuk vinden om met hem het Z te halen en ooit een crossje te rijden, maar ik vind het vooral belangrijk dat we plezier hebben in wat we doen.”

Haar vaste principe bepaalt dan ook de koers. “Ik heb met mijn vorige paarden altijd gedaan wat zij aangeven leuk te vinden. Zo zal het ook voor Wimpie zijn. Als je iets doet wat je beiden leuk vindt, heb je de beste band, het meeste plezier en de mooiste samenwerking”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap