Romina Tigani: “Ik kies niet voor de korte weg”

Liefde op het eerste gezicht

Romina rijdt al paard sinds haar negende en pakte de sport zo’n vier jaar geleden weer op na een pauze. Toen ze India’s advertentie online zag, was het meteen raak. “Ik kreeg direct een goed gevoel bij haar.”

Na een aantal keer bij de merrie langs te zijn geweest, onder andere met haar vriend, hakte Romina de knoop al snel door. “Dat India gezien haar leeftijd en weinige ervaring niet helemaal was wat ik zocht, maakte voor mij niet uit. Het gevoel klopte gewoon.” Een bijzonder detail bezegelde dat. “Ze is op dezelfde dag jarig als ik. Dat vond ik echt een mooi teken.”

Geen shortcuts

Romina leidde India op samen met haar lesgever, terwijl haar partner haar door de eerste spannende stappen op buitenrit hielp. “Mijn lesgever kijkt echt naar wie ik ben als ruiter, wie India is als paard, en wie wij zijn als team. Daar passen we onze trainingen op aan.”

Zo bouwden ze alles vanaf de basis op; iets wat de amazone belangrijk vindt. “Ik vind het heel belangrijk om regelmatig terug te gaan naar de basis en die aan te sterken voordat je een volgende stap zet. Ik ben geen voorstander van shortcuts. Die kunnen mooi lijken, maar vroeg of laat loop je tegen iets aan en moet je toch stappen terug zetten.”

“Dingen de tijd geven en alles rustig opbouwen, op een duurzame manier; dat is hoe wij het doen. En tegelijk werken we zo aan een band die is gebaseerd op vertrouwen.” Het welzijn van India staat daarbij boven alles. “Mocht er ooit een dag komen waarop rijden niet meer goed voor haar is, dan heb ik daar geen probleem mee. Er is zoveel meer dan rijden alleen.”

Samen leren vliegen

Dat haar aanpak werkt, voelt Romina in de kleine momenten. In het begin was ze een onzekere ruiter en India een groen en schrikachtig paard. Dat is nu wel anders. Een recente buitenrit door het bos bleef haar bij. “Het leek alsof alles vanzelf ging: India liep soepel, los in de hand en de zon scheen door de bladeren.”

Juist zulke momenten drijven haar. “Paarden geven ons vleugels. En samen kunnen vliegen is het mooiste wat er is.” Maar ook mindere dagen horen erbij. “Een groeiproces heeft pieken en dalen. Als India een slechte dag heeft, houd ik daar rekening mee. Een dier mag ook een mindere dag hebben.”

Groeien met plezier

Romina en India zijn veelzijdig bezig, met dressuur als fundament. “Ik geloof dat dressuur de basis is voor soepelheid en balans. Maar afwisseling vind ik net zo belangrijk, zodat het niet saai wordt.” Dus gaan ze met de trailer naar andere locaties, en maken ze buitenritten en een sprongetje.

Voor dit jaar heeft ze concrete plannen: inschrijven bij een club en op verschillende locaties een wedstrijd starten, zodat ze blijven groeien als combinatie. “Ik ben niet iemand die per se ver wil komen in de sport. Ik richt mij meer op het proces, de ontwikkeling, met het plezier voor ruiter en paard voorop.”

Want daar draait het uiteindelijk om. “Dat ik als negenjarig meisje op de manege reed en nu met mijn eigen droompaard op wedstrijd kan, is voor mij al winnen. Het draait voor mij niet om lintjes en prijzen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap