Sophia van der Velden: “Ik geloof dat wij elkaar nodig hadden”

Direct een klik

Sophia heeft voorheen leasepony’s gehad, maar zocht na een moeilijke tijd nu toch iets voor zichzelf. Toen Zorah op haar pad kwam, maakte ze meteen een afspraak. "Ik heb haar proefgereden in de sneeuw. Dat was hartstikke bijzonder. We gingen direct zonder zadel naar buiten. Toen wist ik eigenlijk al dat ze bijzonder was."

Dat Zorah destijds niet in de beste staat verkeerde — slechte hoeven, een hoge wormenscore, jaren niet bij de tandarts geweest — maakte voor Sophia niet uit. "Voor mij is een paard echt een maatje. Ik kocht haar niet voor de sport of het rijden, dus dat ze een projectje bleek, maakte mij niet uit.”

Een verleden dat veel verklaarde

In het begin wist Sophia alleen dat Zorah uit de handel kwam. "Ze was daardoor best afstandelijk en voorzichtig. Ik kon haar achterhoeven niet optillen zonder getrapt te worden. Onder het zadel was ze daarentegen wel ontzettend braaf."

Sommige gedragingen bleven een raadsel, tot Sophia via de oude eigenaren haar verleden achterhaalde. "Zorah is op ontzettend jonge leeftijd, als jaarling, al gedekt en heeft daarna nog drie veulens gehad, waaronder van een te grote hengst.”

Dat heeft fysiek en mentaal veel invloed gehad op de merrie. "Verschillende oude eigenaren vertelden dat ze het bij hen ook al niet fijn vond om bij haar achterhand aangeraakt te worden. Ze is in dat opzicht best getraumatiseerd." Sophia pakte het daarom rustig aan. "De eerste maand heb ik niks met haar gedaan, behalve de dingen die nodig waren om haar te laten opknappen. Verder heb ik haar gewoon de tijd gegeven om te wennen.”

Vertrouwen teruggeven

Met veel geduld en positieve bekrachtiging werkte Sophia daarna aan Zorahs vertrouwen. Rijden doet ze momenteel niet, en dus ligt de focus op grondwerk. “Ik merk dat dat ons enorm helpt, zeker in het aanraken van haar achterhand. Ik hoop dat ze weet dat er geen druk op ligt en dat we overal de tijd voor nemen."

Samen zijn als prioriteit

Hoewel Sophia het tof zou vinden om ooit weer op buitenrit te kunnen met Zorah, is dat voor haar het minst belangrijke. "Er is zoveel meer dan rijden. Voor mij is samen zijn en haar een mooi leven geven de prioriteit. Dat ze vriendjes heeft, hooi heeft en zelf de hele dag kan kiezen wat ze wil doen, vind ik erg belangrijk."

Grote doelen stelt ze niet. "Ik leef heel erg met de dag. Wat voor mij het belangrijkst is, is dat Zorah gelukkig is en goed in haar vel zit. Als we weer kunnen rijden, zou een buitenrit op neckrope me hartstikke leuk lijken. Ik vind het mooi om zoveel mogelijk in vrijheid te doen."

Maar wat de toekomst ook brengt, de kern blijft dezelfde. "Ik geloof echt dat wij elkaar nodig hadden om te groeien als individuen. Zorah betekent heel veel voor mij. Als zij blij is, ben ik blij", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap