Hiske Zandvliet over haar 35 jaar oude Sterre: “Ze is altijd de stabiele factor geweest”

Niet wat ze zocht

We gaan 27 jaar terug in de tijd; in een advertentiekrantje kwam Hiske de advertentie van Sterre tegen. Hoewel deze merrie tijdens de eerste ontmoeting totaal niet aan Hiske’s verwachtingen voldeed, voelde de amazone toch dat deze merrie voor haar was en maakte alsnog snel de keuze. Ze besloot een nieuw avontuur aan te gaan met Sterre.

Na ongeveer een jaar liep de combinatie vast. “Uiteindelijk heb ik Sterre te koop aangeboden en verkocht. Maar, na een korte proefperiode kwam ze toch weer terug bij mij. Daar ben ik nu onwijs blij mee. Het is alsof het zo heeft moeten zijn. Dat de koop niet doorging, dwong mij om op zoek te gaan naar een manier van werken die bij ons beiden paste. Toen we die eenmaal gevonden hadden, zijn we altijd samen gebleven.”

Samen de angst overwinnen

Waar Hiske in de praktijk tegenaan liep? "Sterre stond destijds op een plek waar ze veel op stal stond en weinig beweging had. Wanneer ik haar dus wel mee naar buiten nam, liep ze als een bommetje aan het touw. Ik werd steeds banger om iets met haar te doen."

Dat lag niet aan het paard, maar aan een onderliggend probleem, ontdekte Hiske later. Ze vond iemand die haar op een passende manier lesgaf en kon helpen. "In die periode zijn we ons meer gaan richten op Natural Horsemanship, onderlinge communicatie en wederzijds respect. Dat, en een stal waarbij Sterre meer bewegingsvrijheid had, heeft geholpen die angsten en spanning te overwinnen."

Altijd meeverhuisd

In de jaren die volgden stond het buitenrijden centraal. En waar Hiske was, was Sterre. "Sterre verhuisde mee toen ik op kamers ging studeren, en mee terug toen ik weer thuis ging wonen." Overal nam Hiske les, met steeds hetzelfde uitgangspunt. "Alles wat we leerden, ook dressuurmatig, verweefden we in een buitenrit. Ik was geen ambitieuze ruiter, maar ik wilde haar wel gezond houden en alles op een gezonde manier doen."

Ook vrijheidsdressuur hoorde erbij, zelfs zonder faciliteiten. "Zo stonden we gewoon in de hal van een oude koeienschuur oefeningen te doen", lacht ze. Dat het goed zat, ziet ze nu aan Sterre. "Aangezien ze op haar 35^e nog steeds zo fit is, denk ik dat we het best goed hebben gedaan."

Samen ouder worden

Sinds een jaar is Sterre echt met pensioen. Op haar huidige stal heeft ze precies wat ze nodig heeft, en maakt ze haar eigen keuzes. "Ik heb bewust een stal uitgezocht waarbij ze ’s nachts kan kiezen of ze binnen of buiten staat, maar Sterre meldt zich iedere avond om in haar eigen box te slapen en rustig haar eten op te eten."

Grote doelen heeft Hiske niet meer; ze laat Sterre genieten van haar pensioen en koestert wat hun band haar brengt. "Bij mensen groei je in dezelfde levensfase met elkaar mee, maar een paard heeft een heel andere curve. Toen Sterre en ik elkaar ontmoetten, zaten we in dezelfde fase. Nu is zij, in paardenjaren, bijna honderd en ik 43." Juist dat vindt ze boeiend. "Ik kijk een beetje bij haar af hoe dat ouder worden is."

Wat blijft, is een band die ze nergens anders vond. "Ik heb geprobeerd het paardrijden op andere manieren op te pakken sinds Sterre met pensioen is, maar dat is echt niet hetzelfde. Met Sterre kon ik lezen en schrijven. Zij is door mijn hele leven heen mijn stabiele factor geweest", sluit ze af.

Bron: Bit & Cap