Manon Sulsters over haar 33 jaar oude Nariska: “Heel haar leven stond ze voor mij klaar”
Community Recreatie Dressuur Oudere paardenToen Manon Sulsters als kind af en toe een Fjord mocht poetsen en rijden bij een kennis, wist ze het al: áls ze ooit een eigen paard zou krijgen, moest het er zo een zijn. Dat haar opa die wens jaren later zou vervullen, had ze niet zien aankomen. Inmiddels heeft Manon haar 33-jarige Fjordenmerrie Nariska al ruim twintig jaar en staan zij dag in dag uit voor elkaar klaar.
Grote verrassing
Manon wist van niets toen haar moeder en de nicht van haar moeder samen stiekem een Fjord uitzochten voor haar. Uiteindelijk kwamen ze uit bij Nariska. “Toen ik op een dag bij mijn opa en oma was, vertelden ze dat we bij veulens gingen kijken. Maar toen verrasten ze mij opeens met Nariska”, lacht ze.
“Omdat ik destijds nog jong was, had ik geen specifieke plannen met haar voor ogen. We reden graag in de bak en het bos, en dat was voorlopig meer dan genoeg.”
Dressuurtalent
Toch pakte de combinatie later ook het dressuurwerk op. Ze reden lange tijd in de B en groeiden door naar L1. Zo’n zes jaar geleden reden ze hun laatste wedstrijd. “Dat was een onofficiële wedstrijd in de M2", vertelt ze. "En we hebben gewonnen. Dat was een mooie afsluiting van onze wedstrijdcarrière.”
Nuchter, zachtaardig en eigenwijs
Wie Nariska kent, weet wat ze krijgt: een merrie die nergens van onder de indruk is. “Nariska is nuchter, koel, en niet snel van haar stuk te brengen. In de kudde was ze jarenlang de leider, maar nu, op haar 33ste, heeft ze die rol losgelaten. Nu staat ze het liefst met haar beste maatje, het paard van een goede vriendin van mij.”
“Naar mensen toe is ze vriendelijk en zachtaardig, maar als Fjord heeft ze natuurlijk ook een eigenwijs randje”, lacht ze. “Zelfs mensen die haar niet goed kennen begrijpen haar direct. Ik krijg vaak te horen dat ze net een mens is met haar gezichtsuitdrukkingen!”
De rollen omgedraaid
De merrie staat nog goed op haar benen en heeft mooie bespiering. Toch zette Manon haar vorig jaar met pensioen. Het duo wandelt nog regelmatig en Manon longeert Nariska wanneer zij lekker haar benen wil strekken. Rijden doen ze niet meer. "Nariska heeft deze rust absoluut verdiend", zegt Manon.
“Nariska ging altijd moeiteloos mee, naar het strand, het bos, wedstrijden en zelfs naar school. Ze deed het altijd zonder mokken. Heel haar leven stond ze voor mij klaar, en nu sta ik voor haar klaar. Doen wat zij nog leuk vindt; dat is mijn enige doel”, sluit Manon af.
Bron: Bit & Cap
