Daphne Patist: “Het fanatieke wedstrijdpaard in Donya komt soms nog naar boven”

Zelf gefokt

We gaan 22 jaar terug in de tijd; Daphne’s oom en tante besloten een veulen te fokken met hun Haflingermerrie en vroegen aan Daphne of zij het veulen wilde hebben. “Mijn oom en tante hadden vroeger een vrij pittige Haflingermerrie, waar ik jarenlang op heb gereden.”

“22 jaar geleden besloten ze haar te laten dekken en vroegen ze aan mij of ik interesse had in het veulen. Na overleg met mijn ouders besloot ik het te doen. We kozen toen voor de Groninger hengst van bekenden van ons”, vertelt ze.

Donya als veulen - Foto: Privébezit

Dressuurtalent

Zo werd 22 jaar geleden Donya geboren. “Toen zij eenmaal drie was, heb ik haar zadelmak gemaakt. Hoewel dat toen nog heel normaal was, zou ik het nu wel anders aanpakken”, lacht ze. “Ik had voor ogen om met haar te gaan buitenrijden en wellicht de endurance in te gaan, maar het liep anders.”

“Na Donya driekwartjaar te hebben gereden, kreeg ik gezondheidsproblemen en kwam het rijden op een lager pitje te staan. Daarna heeft een stalgenoot van mij, die toevallig ook Donya’s vader reed, het stokje overgenomen. Zij en Donya hadden een onwijs goede klik en hebben twaalf jaar lang een mooie combinatie gevormd. In die twaalf jaar hebben ze allerlei verschillende dingen gedaan én zijn ze van de B-dressuur naar het Z1 gegroeid. Dat is iets wat we nooit verwacht hadden.”

“We gingen altijd met een open blik naar de wedstrijden toe en deden het nooit voor de punten. We vonden het gewoon leuk om samen met Donya op pad te gaan en haar biomechanisch gezien zo goed mogelijk te trainen. In die tijd heb ik zelf ook veel met haar vanaf de grond gewerkt.”

Daphne en Donya - Foto: Privébezit

Actief pensioen

Maar toen de combinatie bijna het Z2 bereikte, kwam hun wedstrijdcarrière tot een einde. “We merkten aan Donya dat ze te veel moeite had met de vliegende wissels. Dat kregen we, mede door een blessure die zij als jaarling opliep, gewoon niet voor elkaar. We hebben toen besloten om haar niet te pushen en te stoppen met de dressuursport. Het moet voor haar immers ook leuk zijn.”

“Sindsdien is Donya met actief pensioen en geniet ze, met haar nieuwe bijrijder, enorm van bosritjes. Ze vindt het heerlijk om met een lang teugeltje rond te lopen. Hoe actief die ritjes zijn, hangt volledig af van Donya. We bekijken het per dag. Al moet ik zeggen dat het fanatieke wedstrijdpaard in haar nog steeds naar boven komt wanneer haar oude bijrijdster haar nog eens in de bak rijdt”, lacht ze.

Foto: Sandra Janssen Fotografie

Plezier voorop

“Mijn doel voor de toekomst is om Donya zo gezond mogelijk oud laten worden. Het is een heel lief, nuchter en zelfverzekerd paard, maar ze is wel gevoelig. Daarom vinden we het ook zo belangrijk om naar haar te luisteren. Zolang het nog kan, doen we met haar wat zij leuk vindt”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap