Marjolein Oversteegen: “Judie maakt echt deel uit van de familie”

Eerste eigen paard

‘Je hebt paardenmensen, en je hebt mensen met paarden’ is een bekende uitspraak. 26 jaar geleden, toen Marjolein haar eerste eigen paard kocht, was ze ‘een mens met een paard’, vertelt ze. “Ik ben niet opgegroeid met paarden en kocht op mijn 38e pas mijn eerste eigen paard, de moeder van Judie. Ik was toen dus nog best onwetend. Niet lang daarna ontdekten we dat zij drachtig was van een Friese hengst.”

Judie als veulen - Foto: Privébezit

Niet de makkelijkste

“Zo werd Judie op 30 april 2001 bij ons in de voortuin geboren. Diezelfde dag heb ik haar in een kruiwagen naar een ander weiland moeten brengen, omdat ik haar in onze tuin geboren had laten worden. Als ik daaraan terugdenk, realiseer ik mij hoeveel ik in de afgelopen jaren geleerd heb”, lacht ze. “We hebben Judie direct veel in de hand gehad, waardoor ze als jong paard al heel braaf was. Toch was ze niet altijd de makkelijkste.”

“Zo heeft ze mijn dochter van destijds zeven een keer in haar gezicht getrapt – met een vreugdesprongetje -, heeft ze al haar manen afgeschuurd door zomereczeem en pakte ze alles in haar mond. Ze is tig keer uit het weiland ontsnapt en door het dorp gaan lopen (soms met draad en paaltjes en al) en stond lekker in de tuinen te grazen (haar bijnaam was Houdini). Veel mensen om ons heen zeiden dat ik haar moest verkopen, maar wij zijn gek genoeg alleen maar meer van haar gaan houden.”

Judie op Outdoor Gelderland - Foto: Privébezit

Van alle markten thuis

Door de jaren heen heeft het gezin van alles gedaan met Judie. “Ze liep mee in de optochten van Carnaval en Koninginnedag, ze was Sinterklaaspaard, liep voor de koets, we deden aan grondwerk en we hebben prachtige buitenritten gemaakt. Ook heeft mijn dochter getraind voor endurance met haar. Helaas moest ze dat na de eerste wedstrijd achterwege laten vanwege Judie’s artrose.” 

Maar omdat ze wel in beweging moest blijven, maakten ze, met succes, de overstap naar de dressuursport. “Toen mijn dochter M2 reed met Judie, besloot ze de overstap te maken naar de paarden. Maar, toen ze de dressuur na jaren weer oppakte met haar, ging dat heel soepel en won ze gelijk de wedstrijd in klasse Z, met winstpunten!”

Foto: Privébezit

Leermeester

“Judie is een heel lief en betrouwbaar paard, maar je moet soms sterk in je schoenen staan om haar ergens van te overtuigen. Ze kan best koppig zijn”, lacht ze. “Door haar betrouwbaarheid hebben we haar vaak ingezet voor mensen die angst hebben voor paarden. Judie geeft direct veel vertrouwen en ze voelt heel goed aan wat de ruiter kan en wil.”

“Kan je goed rijden, dan is ze ook heel vlot en voorwaarts. Merkt ze veel onzekerheid, dan is ze super rustig en voorzichtig. Dat doet ze overigens ook bij paarden. Mijn dochter werkt in de paarden en heeft soms wel eens een paard dat wat onzeker is op buitenrit. Judie loodst zo’n paard overal doorheen. Ze is een leermeester, voor mens en paard.”

Judie in 2025 - Foto: Privébezit

Nog steeds fit

“Zelfs nu Judie 25 is, genieten we nog van buitenritten. Die zijn natuurlijk minder intensief dan vroeger, maar Judie gaat nog net zo graag mee op pad. We houden haar artrose goed in de gaten en laten haar op buitenrit zelf kiezen waar ze wil lopen. Ze is als het ware opgegroeid in het bos, dus ze weet heel goed wat voor haar het prettigst loopt.”

“Artrose vraagt om aangepast management, maar het hoeft niet altijd het einde te zijn, dat bewijst zij wel. Judie heeft ontzettend veel voor ons betekend in de afgelopen 25 jaar, dus we hopen nog lang van haar, en haar 20 jaar oude maatje Fellow, te genieten. We moeten er niet aan denken om afscheid te nemen van haar”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap