Laureen Ruesink: “De droom die ik met Bijou had, zet ik nu met Wotan voort”

Zoektocht

Laureen heeft haar vorige Haflinger Bijou negen jaar lang gehad. “Zij was al wat ouder en leek een mooi leerpaard voor mij. Maar helaas stapelden de gezondheidsproblemen zich al snel op. Hoewel het met aangepast management goed ging met haar, zat fanatiek trainen er niet meer in.”

Officiële wedstrijden kwamen er daarom nooit van. “Eerder dit jaar hebben we helaas afscheid moeten nemen van Bijou. Ze is 25 mogen worden. Eigenlijk wilde ik na haar geen ander paard meer, maar na een tijdje begon het toch te kriebelen. Na negen jaar lang voor haar te hebben gezorgd, besefte ik mij dat paarden gewoon in mijn leven horen.”

Goed gevoel

Samen met haar moeder stelde Laureen een duidelijk profiel op. “We wilden dit keer graag een jonger paard, maar hij of zij moest wel braaf zijn, aangezien mijn moeder graag buitenrijdt.”

Veel aanbod was er niet: de paarden mankeerden iets óf voldeden niet aan de wensen. Uiteindelijk kwamen moeder en dochter uit bij een fokker die Haflingers uit Italië en Duitsland haalt, zadelmak maakt en verkoopt. “Zij had een hele leuke ruin staan van drie, Wotan. Hoewel we dat eigenlijk te jong vonden, besloten we toch te gaan kijken. Proefrijden kon destijds niet, omdat hij pas net onder het zadel was, maar we zagen wel direct dat hij een fijn karakter had. We hebben hem daarom een tijdje gereserveerd. Nadat we zelf wel proef hebben kunnen rijden, hebben we de keuze gemaakt om voor hem te gaan.”

Dapper en stoer

Wotan blijkt precies het eerlijke, nuchtere type dat ze zochten. “Het is een heel lief, eerlijk en stoer paard. Hij vindt weleens iets eng, maar met een beetje vertrouwen doet hij alles voor je.”

Onder het zadel merk je echter wel dat hij nog jong is. “Hij is nog een beetje wisselvallig. De ene keer kan ik heel lekker rijden, en de andere keer ben ik alleen maar de rem aan het zoeken. Maar dat hoort natuurlijk bij een jong paard. Het is een proces. Ik vind het wel heel fijn om te voelen hoe betrouwbaar hij is. Hij zal nooit met opzet een stap verkeerd zetten.”

Naast het rijden doen ze ook grondwerk en vrijheidsdressuur, waar ze veel plezier uit halen.

Samen leren en groeien

Wotan kende bij aankoop alleen de basis, en dus trainen Laureen en hij nu rustig verder. “Ik rijd hem zo’n drie keer per week, waarvan één keer in het bos. We trainen heel afwisselend, met genoeg rust tussendoor, omdat hij nog zo jong is.”

Springen stelt ze dan ook bewust uit. “Dat wil ik pas volgend jaar, als hij vier is. Ik vind het belangrijk dat we eerst nog meer aan zijn balans werken. En ik moet zijn grenzen ook goed bewaken. Doordat hij alles zo goed oppakt, vergeet ik soms dat hij nog maar drieënhalf is. Ik wil niet per ongeluk toch te veel van hem vragen, omdat we beiden zo enthousiast zijn.”

Haar grote wens is de dressuursport in, iets wat met Bijou helaas nooit lukte vanwege haar gezondheidsproblemen. “Verder dan een onderlinge B-proef ben ik nooit gekomen, dus het lijkt me superleuk om te kijken hoe ver Wotan en ik samen kunnen komen in de sport. Maar ik wil ook kijken of springen en crossen iets voor ons is. Dat hoeft voor mij echter niet op hoog niveau. Ik vind het gewoon leuk om gevarieerd te trainen en met verschillende dingen bezig te zijn.”

“Nu ik met Wotan weer regelmatig les volg, merk ik dat wij niet alleen als combinatie groeien, maar dat ik ook als individu groei. Ik moet nog veel leren, en hij ook, maar ik vind het heel tof om dat proces samen met hem te doorlopen”, sluit ze af.

Volg Laureen en Wotan op Instagram: @haflinger.wotan

Bron: Bit & Cap