
Denise Yazdi-Voermans: “Nero is er altijd voor mij geweest”
Denise Yazdi-Voermans leerde haar negentienjarige Haflingerruin Nero kennen toen hij zes was. Wat destijds begon met bijrijden, groeide uiteindelijk tot een eigen paard en een band die ze niet in woorden kan omschrijven. Nu Nero op leeftijd is, verschuift de focus naar wat Denise het belangrijkst vindt: hem een zo mooi mogelijke oude dag geven.
Liefde op het eerste gezicht
Denise kwam bij Nero terecht toen er een verzorger voor hem werd gezocht. “In eerste instantie vond ik het jammer dat hij een Haflinger is, omdat dat normaal gesproken niet de paarden zijn waar ik van houd. Bij Nero was dat echter anders. Ik werd al snel verliefd op hem.”
Toen Nero’s eigenaresse na een aantal jaar vermeldde dat ze van plan was om de ruin te verkopen, greep Denise haar kans. “Ze wilde Nero verkopen, omdat de klik tussen hen ontbrak. Over het feit dat ik hem wilde overnemen was geen twijfel mogelijk. Nero en ik hebben een band die ik moeilijk kan omschrijven. Het voelt gewoon alsof wij bij elkaar horen.”
“Nero is Nero”
Nero heeft een karakter dat Denise “altijd een beetje bijzonder” noemt. “Nero is gewoon Nero. Je bent gek op hem of je bent het niet. Maar zodra je gek op hem bent en hem het vertrouwen geeft, zal hij echt voor je door het vuur gaan. Hij stelt zich namelijk wel altijd heel stoer op, maar is stiekem toch een beetje onzeker.”
“Doordat hij soms wat lomp kan zijn, blijft het een paard met een gebruiksaanwijzing. Desondanks kan ik alles met hem. Hij is een echte allrounder en vindt alles leuk.”
Tot L2, en toen anders
Op wedstrijd kwamen Denise en Nero tot de L2-dressuur. “Hij presenteerde zichzelf erg goed, maar was niet altijd even makkelijk. Dat kwam vooral doordat hij vaak over-enthousiast werd.”
Uiteindelijk stopten ze met wedstrijden. “Nero heeft een wat zwakkere achterhand, waardoor fanatiek trainen op een gegeven moment te zwaar werd voor hem.”
Een fijne oude dag
Tegenwoordig draait alles daarom om genieten van wat op hun pad komt. Aangezien Denise twee jaar geleden moeder werd, heeft ze zelf niet altijd meer de tijd om Nero te trainen. Gelukkig is er hulp. “Sinds een half jaar heeft Nero een fantastische bijrijder die veel met hem onderneemt. Dat is geweldig om te zien. Zij voelt dezelfde liefde voor Nero als ik op het eerste moment voelde. Ze zag meteen wat voor gouden pony er achter zijn stoere houding zat.”
En dat Nero nog fit is, maakt veel mogelijk. “Nu hij nog lekker fit is, genieten we enorm van bosritten. Voor de toekomst wil ik zoveel mogelijk genieten van de tijd die wij samen nog hebben. Ik hoop dat hij nog lang gezond blijft en heel oud mag worden. Mijn zoontje is nu al helemaal gek op hem, dus ik zou het geweldig vinden als hij nog lang met Nero mag opgroeien.”
Wat Denise bovenal drijft, is wat Nero voor haar heeft betekend. “In het verleden, toen ik zelf in een moeilijke periode zat, heeft Nero er mede voor gezorgd dat het beter ging. Hij is er altijd voor mij geweest. Hoewel ik nu zelf wat minder tijd heb, zal ik er altijd voor hem zijn, zoals hij er voor mij was”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap




























