Daphne en Eefke
Daphne en Eefke Foto: By Amber Gerrits

Daphne Engels: “Ik wil samen met Eefke verder groeien in de sport”

Community Recreatie Wedstrijden

Toen Daphne Engels tijdens haar stage vijf jaar geleden Eefke van de Smokkelaer Z tegenkwam, was ze op slag verliefd. Ze kocht de merrie en leidde haar grotendeels zelf op. Hoewel dit niet altijd zonder slag of stoot ging, ziet de amazone de toekomst rooskleurig in nu ze een stijgende lijn te pakken hebben.

Steun van ouders

Tijdens haar opleiding Bedrijfsleider Paardensport en -houderij liep Daphne stage bij het opfokbedrijf van haar oud-instructrice. “Mijn ouders en ik hadden besproken dat we na het behalen van mijn diploma op zoek zouden gaan naar een eigen paard. Maar halverwege mijn stage in het eerste jaar kwam mijn stagebegeleider aan met Eefke. Zij stond daar destijds in de opfok en was nog geen drie jaar oud.”

“Hoewel ik dacht dat mijn ouders hier nooit akkoord mee zouden gaan, omdat we eigenlijk op zoek zouden gaan naar een schoolmaster waar mijn moeder ook op zou kunnen rijden, steunden ze mij enorm. Drie dagen later was de keuze gemaakt en besloten we Eefke te kopen als het tijdens het inrijden klikte. Daar ben ik mijn ouders tot op de dag van vandaag nog heel dankbaar voor. Zij helpen mij altijd met Eefke. Zo heeft mijn vader zelfs longeerlessen genomen om Eefke beweging te kunnen geven wanneer ik het een keer te druk heb”, vertelt ze.


Foto: By Amber Gerrits

“Ze is niet de makkelijkste”

Zo was Daphne ‘plots’ de eigenaresse van een jonge merrie. “Tijdens mijn stageperiode ben ik met Eefke aan de slag gegaan. Ik heb haar zelf voor het eerst gelongeerd en een zadel opgelegd. Hoewel het mooi was om deze eerste stappen samen te zetten, kwam ik al snel tot de conclusie dat Eefke geen makkelijk paard is. Ze is heel nuchter en kijkt nergens vreemd van op, maar is in de training niet de braafste.”

“Achteraf ontdekte ik dat paarden van dezelfde afstamming hetzelfde gedrag vertonen, dus dat verklaarde veel”, lacht ze. “Ik heb Eefke uiteindelijk door iemand anders zadelmak laten maken, maar twee weken later nam ik de teugels alweer over. Ik wilde zelf graag deel uitmaken van het verdere opleid-proces.”

Vertrouwen in elkaar

Toch ging dit met vallen en opstaan, letterlijk. “De eerste twee jaar ben ik wel vijftig keer van Eefke afgevallen. Daar werd ik uiteindelijk heel onzeker van. Ze was allesbehalve makkelijk. Ik heb haar twee maanden in training gezet, met de voorwaarde dat ik haar in die periode ook zelf zou blijven rijden. Ik wilde het samen met haar leren. Dat we toen de tijd hebben genomen om een goede basis aan te leggen, werpt nu echt zijn vruchten af.”

“We maken buitenritten, rijden zonder zadel en hebben ook al wat oefenparcoursen gesprongen. Aangezien we allebei weinig ervaring hebben met het springen is het soms nog even puzzelen, maar we komen er wel. Ik weet zeker dat het ons gaat lukken.”


Bijschrift - Foto: By Amber Gerrits

Ambities

“Als jong meisje droomde ik er al van om wedstrijden te rijden. Daarom ben ik Eefke na een tijdje ook gaan uitbrengen. We hebben onze winstpunten in de B-dressuur binnen en zullen binnenkort de overstap maken naar L-niveau. Aangezien Eefke springgefokt is, hoop ik in de toekomst ook de springsport in te gaan. Een parcours van 1.40m springen lijkt me ontzettend gaaf, maar daar heb ik natuurlijk geen haast mee. Ik weet zeker dat ze genoeg vermogen en talent heeft, dus we zien vanzelf wel hoe ver we komen!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Afbeelding
Afbeelding