Helga Hol: “Blij dat ik nooit heb opgegeven”

“Alsof de tijd stilstond”

Drie jaar geleden gingen Helga en haar man op zoek naar een trekpaard. Ze kwamen uiteindelijk uit bij een merrie genaamd Noor. “Toen ik Noor voor het eerst in haar ogen aankeek, was het alsof de tijd stil stond. Ik zag een paard dat bang was, niet goed in haar vel zat en geen vertrouwen had.”

“De man die haar verkocht, ging ruw met haar om en ik zag duidelijk dat ze last had van haar rug, mond en hoofd. Ik kon niet anders dan haar mee naar huis te nemen. Niet voor mijn man, voor wie ze in eerste instantie bedoeld was, maar voor mij zelf. Ik had een betere klik met haar”, vertelt ze.

Noor en haar beste vriendje Hero - Foto: Privébezit

Vertrouwen winnen

“Noor was in het begin ontzettend gefrustreerd. Ze probeerde te slaan en te bijten en gaf duidelijk aan niet opgezadeld of gereden te willen worden. Ze had altijd gecommuniceerd naar de mens, maar die luisterden niet op haar vorige plek. Ik besloot daarentegen wel naar haar te luisteren en het rijden achterwege te laten.”

“Ik heb haar lichaam laten genezen en ben volledig teruggegaan naar de basis. Wat begon met poetsen, wandelen en longeren, groeide na een tijd uit tot rijden, met goed passend zadel en bitloos hoofdstel. Zo heb ik na verloop van tijd haar vertrouwen kunnen winnen.”

Foto: Privébezit

Alles op gevoel

“Het was lang niet altijd makkelijk, maar ik had geen andere keuze dan door te zetten. Ik kon een paard met zo’n verleden natuurlijk niet zomaar verkopen. De enige persoon waar ze vertrouwen in had, was ik. Daarom ben ik alles zelf gaan doen, ook het bekappen.”

“Bij Noor doe ik altijd alles op dezelfde manier, op dezelfde plek en in dezelfde volgorde. Die routine geeft haar rust en heeft ervoor gezorgd dat we sinds een half jaar samen naar het bos kunnen. En dat vindt ze geweldig. Draven, een galopje, ze doet het allemaal. We zijn inmiddels zo op elkaar ingespeeld dat ik haar volledig op gevoel kan rijden. Meer dan dat hebben wij niet nodig.”

Helga en haar vorige paard Sjors- Foto: Privébezit

Opgebloeid

We kunnen wel stellen dat de merrie door de jaren heen enorm veranderd is. “Noor is nu een compleet ander paard. Waar ik een aantal jaar geleden enkel haar boze en gekwetste kant te zien kreeg, zie ik nu haar lieve en zachtaardige kant. De boosheid is er helemaal uit.”

“Aangezien ik met mijn vorige trekpaard Sjors dressuur, springen en crossen heb gedaan, droom ik ervan om met Noor ook ooit een oefencross te rijden. Ik denk dat ze daar onwijs veel plezier uit zou halen. Ik ben blij dat ik nooit heb opgegeven. Het was hard werken en allesbehalve makkelijk, maar ik heb er een geweldig paard voor teruggekregen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap