Anita Baggel: “Ik droom ervan om ook met Stevie naar het NK te gaan”

Op zoek naar opvolger

Al sinds 2004 is Anita met Haflingers actief in de westernsport. Dat begon allemaal met Spike, die ze in 2022 helaas heeft moeten laten inslapen. “Met hem werd ik twee keer Nederlands kampioen western trail, waarvan één keer in de hoogste klasse.”

“Hoewel ik nog een andere Haflinger heb, besloot ik een tijdje na het overlijden van Spike toch op zoek te gaan naar een opvolger. Mijn andere Haflinger, de achttien jaar oude Prinz, heeft namelijk een chronische peesblessure, waardoor het rijden van wedstrijden niet meer mogelijk is. Wel genieten we op goede dagen nog van korte stapritjes in het bos”, vertelt ze.

Hart van goud

In eerste instantie hoopte Anita dat Santi, de ruin die ze kocht toen hij drie was, Spike’s opvolger kon worden. Helaas bleken zij geen match te zijn. “Santi was heel vlot. Ik ben een keer zo hard van hem afgevallen, dat ik een flinke deuk in mijn zelfvertrouwen kreeg.”

“Toen ik na de verkoop van Santi op zoek ging naar een nieuw paard, was ik vooral op zoek naar een ietwat oudere en rustige Haflinger. Ik had namelijk echt angst gekregen, en dan met name om te vallen. Hoewel Stevie qua leeftijd niet aan mijn wensen voldeed, gaf hij mij wel het vertrouwen dat ik nodig had. Hij is zoals iedere andere Haflinger een tikkeltje eigenwijs, maar heeft ook een hart van goud.”

Stevie - Foto: Privébezit

Nieuwe uitdaging

Maar, toen Anita Stevie in november 2025 kocht, was hij nog niet western beleerd. “Stevie was dressuurmatig opgeleid en had wat sprongetjes gemaakt. Toch besloot ik hem om te scholen. De reden dat de westernsport het beste bij mij past, is dat mijn ruggenwervels gemakkelijk van hun plek schieten. De bewegingen van het paard moeten zo vlak en comfortabel mogelijk zijn voor mijn hernia”, legt ze uit. 

Maar dit betekent natuurlijk niet dat ze niet fanatiek traint: “Een westernpaard moet wel degelijk verzameld lopen om zichzelf te kunnen dragen. Zeker bij een wat zwaarder gebouwd ras, zoals de Haflinger, vereist dit wat extra geduld. Ik vond het een uitdaging om een paard waarvan men zegt dat ze vaak zwaar op de hand zijn, lichtvoetig op duim en wijsvinger door een trailparcours te manoeuvreren.”

Eerste wedstrijd

Gelukkig zet de combinatie hier stappen in. “Het zijn met name de rustigere onderdelen zoals trail en horsemanship die mij aanspreken. Bij de western trail boots je een landschap na waar je je paard doorheen moet loodsen, bijvoorbeeld voor- of achteruit door een hek, over een brug of voor- en achteruit door diverse obstakels.”

“Een tijdje terug hebben Stevie en ik deelgenomen aan onze eerste wedstrijd; een virtuele horsemanship-wedstrijd. Hierbij kun je je inschrijven, thuis in de bak je proef laten filmen en deze insturen voor een jurybeoordeling. Erg leuk als opstapje naar een ‘echte wedstrijd’.”

“We zijn gestart in het laagste level en behaalden qua punten een eerste plek, dus dat werkt motiverend. In de wat nieuwere onderdelen van de westernsport zoals de ranch trail en ranch riding ben ik niet thuis, maar hier wil ik zeker ook lessen in gaan nemen.”

Stevie - Foto: Privébezit

NK-droom

“Voor de komende tijd is het vooral mijn doel om Stevie lichter aan de hulpen te krijgen, zodat ik zijn voor- en achterhand los van elkaar kan aansturen, wat nodig is om een proef te kunnen lopen. Ook overgangen probeer ik stipt te rijden, waarbij bij hem vooral de uitdaging zit in het voorwaarts houden.”

“Omdat hij nog jong is, rij ik vaak relatief kort en beloon ik hem direct als hij het goed doet of als het lijkt op wat ik gevraagd had. Door de oefeningen in stukjes te knippen, probeer ik de trainingen leuk te houden voor hem. Begin mei hoop ik dat we onze eerste echte wedstrijd kunnen rijden. Ooit weer op het NK rijden is namelijk waar ik in kleine stapjes naartoe wil werken. Het lijkt me gaaf om dat net zoals met Spike, ook met Stevie te kunnen doen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap