Mirjam Hulshof: “De paarden geven mij een reden om op te staan”

Van bijrijdpaard naar eigen paard

Melody, Mirjams oudste merrie van achttien, maakt al bijna acht jaar deel uit van het gezin. “Ik rijd al van jongs af aan paard, maar werd na verloop van tijd steeds zieker. Zo ziek, dat de artsen mij uiteindelijk hebben opgegeven. Omdat ik daardoor weer graag iets met paarden wilde gaan doen, heb ik eerst een aantal maanden iemands paard bijgereden, net als mijn dochter dat deed. Na wat wikken en wegen besloten we echter toch op zoek te gaan naar een eigen paardje. Zo kwam Melody acht jaar geleden bij ons”, vertelt ze.

Kudde-uitbreiding

“Mijn dochter en ik reden toen zo vaak samen buiten, ik op Melody en zij op haar verzorgpaard, dat we besloten om op zoek te gaan naar een tweede paard. Zo kwam de nu negenjarige Diva zes jaar geleden bij ons. Toen we een tijdje later verhuisden en de paarden aan huis kregen, kochten we Cato er nog bij als anderhalf jaar oude merrie. Mijn dochter en ik wilden namelijk heel graag nog eens zelf een paard opleiden.”

Mirjam en Melody - Foto: Privébezit

Spelenderwijs

“Mijn dochter is helaas het plezier in het rijden kwijtgeraakt, dus ik heb Cato uiteindelijk in m’n eentje opgeleid. Ik ben begonnen met grondwerk, voornamelijk op stemhulp, en ben zo spelenderwijs verdergegaan naar het werken onder het zadel. Doordat Cato van nature heel mensgericht en nieuwsgierig is, verliep dat allemaal fijn. Ze heeft vanwege een peesblessure langere tijd stilgestaan, maar we zijn het rijden nu weer rustig aan het oppakken.”

“Diva trekt altijd haar trukendoos open”

Met alle drie haar paarden rijdt Mirjam dressuurmatig en buiten. “Melody is daarin heel makkelijk. Zij is ontzettend braaf. Het duurt soms even tot je haar vertrouwen gewonnen hebt, maar als je dat eenmaal hebt, zit het goed. Ook Diva is heel lief. In de bak zou ik iedereen op haar rug kunnen zetten, maar op buitenrit is dat een ander verhaal”, lacht ze. “Diva is ontzettend voorwaarts en kan op buitenrit aardig wat pit hebben. Dribbelen, op de plaats galopperen, overdwars over de paden heen lopen; ze trekt altijd haar trukendoos open. Gelukkig zijn wij inmiddels zo op elkaar ingespeeld dat het me er niet van weerhoudt om buiten te rijden. Sterker nog, Diva is mijn favoriet om mee te nemen!”

Mirjam en Cato - Foto: Privébezit

Liefde voor springen

“Wat ik in de toekomst graag nog wat meer zou willen oppakken, is het springen. Cato is daar onwijs goed in en heeft veel talent, maar moet het vanwege haar pees nu nog rustig aan doen. Diva vindt het heel leuk om te springen, maar heeft er ook wat angst voor. Ik ben daarom teruggegaan naar de basis. We maken nu lage sprongetjes en de focus ligt daarin voornamelijk op tempocontrole en de rust erin houden. We kunnen altijd nog hoger gaan!”

“Ze zijn mijn redding”

“Ik droom er stiekem van om ooit een wedstrijd te rijden, maar mijn ziek zijn houdt me daarin nog een beetje tegen. Daarom wil ik binnenkort hier in de buurt eens een BB-proefje rijden”, vertelt ze gemotiveerd. “De paarden zijn echt mijn redding, zowel fysiek als mentaal. Volgens mijn revalidatiearts zou ik zonder al die dagelijkse beweging al volledig rolstoelafhankelijk zijn. Nu ben ik dat alleen buitenshuis. De paarden geven mij een reden om op te staan en naar buiten te gaan. Dat kost veel energie, maar het geeft mij, zeker nu mijn kinderen wat ouder zijn, ook veel voldoening. Daar ben ik ze ontzettend dankbaar voor”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap