Loïs te Braake: “Het welzijn van de paarden staat voor mij voorop”

Moeilijk afscheid

Het begon allemaal met Spetter; de ruin, toen nog hengst, die Loïs kocht toen hij nog maar negen maanden oud was. “Hij was mijn eerste eigen minipaard. Vanaf het eerste moment hadden we een bijzondere band. Waar ik was, was Spetter, en andersom. Hij was echt mijn once in a lifetime-pony. Helaas is hij op vijfjarige leeftijd plotseling overleden aan - we denken - een hartstilstand. Dat was verschrikkelijk moeilijk”, vertelt ze. 

In die tijd had Loïs haar nu negenjarige Boom al. “Hem heb ik gekocht als maatje voor Spetter. Zij waren vanaf dag één heel hecht, alsof het broers waren. Boom was echter wel een stuk schuwer dan Spetter. Wat dat betreft heeft hij veel van Spetter geleerd. Toen Boom zag dat Spetter mij vertrouwde, begon hij mij zelf ook steeds meer te vertrouwen.”

Spetter- Foto: Privébezit

Een pony schenken

Nadat Loïs het verlies van Spetter een beetje verwerkt had, ging ze rustig op zoek naar een nieuw maatje voor Boom. Dat werd Lanzo. Alleen is de wijze waarop deze dertienjarige raszuivere Falabella op haar pad kwam erg bijzonder. “Ik deelde mijn avonturen met Spetter en Boom al een tijdje op social media. In de periode waarin ik op zoek was naar een nieuwe pony, kreeg ik een berichtje van iemand die mij online volgde.”

“Ze zag hoe ik altijd met Spetter en Boom bezig was en wilde mij een van haar pony’s geven. Hoewel ik in eerste instantie wat huiverig was, besloot ik toch bij Lanzo te gaan kijken. We hadden direct een klik, dus niet veel later heb ik hem opgehaald.”

Loïs en Boom - Foto: Privébezit

Droompony

“Het heeft even geduurd tot Lanzo en Boom vriendjes werden, maar uiteindelijk is het goed gekomen. Lanzo moest nog veel leren, maar is gelukkig ontzettend leergierig en werkwillig. Hij wil altijd aan de slag!” Loïs doet dan ook van alles met ze; mennen, grondwerk, vrijheidsdressuur, noem het maar op. Maar aangezien ze het rijden na verloop van tijd toch miste, besloot ze zes jaar geleden ook op zoek te gaan naar een rijpony. 

“Ik droomde – door de film Hildago - altijd van een Paint Horse, dus toen ik de advertentie van de destijds twee jaar oude Spirit tegenkwam, een Welsh x Arabier-kruising, was ik op slag verliefd. Hij was precies wat ik zocht.”

Loïs en Lanzo - Foto: Privébezit

Opleiden tot allrounder

Loïs liet de ruin uitgroeien en is hem daarna zelf gaan opleiden. “Dat was een uitdagend proces, maar dankzij de fijne hulp van mijn instructrice is het gelukt. Ik wilde Spirit graag opleiden tot allrounder, dus waar we ons nu voornamelijk op richten is buitenrijden en dressuur rijden. Daar worden we steeds fanatieker in. We trainen momenteel rond M-niveau.”

“Ik hoop dit jaar ook wat meer wedstrijden te gaan rijden om te kijken hoe ver we kunnen komen. Spirit en ik maken ook wel eens een sprongetje, maar dat doen we niet al te vaak. Toen hij bij mij kwam, stonden zijn hoeven heel erg naar buiten. Gelukkig heeft mijn hoefsmid dat zo goed kunnen corrigeren dat rijden wel mogelijk is, maar ik ben daardoor wel iets voorzichtiger met hem.”

Loïs en Spirit- Foto: Privébezit

Welzijn voorop

“Aangezien ik eigenlijk alles leuk vind om te doen, heb ik niet per se doelen voor ogen. Ik wil vooral veel plezier maken met de paarden. Ik vind hun welzijn ontzettend belangrijk – één van de redenen waarom ik Dieren- en Natuurgeneeskunde studeer -, dus ik hoop nog heel lang van ze te kunnen genieten.”

“Het is niet makkelijk om als student drie paarden te onderhouden, zeker niet als ze alle drie ook nog één en ander mankeren. Jonge kinderen roepen vaak heel makkelijk dat ze een pony willen, maar zij hebben nog geen idee welke verantwoordelijkheid daarbij komt kijken. Al heb ik geen spijt van het feit dat ik deze drie heb. Ik doe het allemaal met liefde voor ze!”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap