Amanda de Boer: “Remi heeft mij het plezier weer teruggegeven”

Overstap naar de paarden

Amanda groeide op tussen de paarden en reed als jong meisje al veel verschillende pony’s voor een fokkerij. Zo groeide ook haar ambitie. “Ik reed mijn eigen pony naar het Z en besloot uiteindelijk over te stappen naar de paarden om mijn wedstrijdcarrière te kunnen voortzetten”, vertelt ze. 

“Het paard dat in die tijd op mijn pad kwam, had een aantal veulens gehad en langere tijd stilgestaan. Er zat flink wat werk aan, maar ik besloot de uitdaging aan te gaan. En aangezien dat in het begin erg goed ging, maakten we al snel de keuze om haar over te nemen.”

Omslagpunt

Maar helaas sloeg het niet veel later om. “Na verloop van tijd werd ze steeds moeilijker in de trainingen. Ik was al een aantal keer van haar af gevallen en ontwikkelde meer en meer angst. Uiteindelijk kwam het tot een punt waarop ik telkens huilend op haar rug zat. Ik durfde niets meer. Ik was het plezier in de sport volledig kwijt en voelde totaal geen klik meer met haar.” 

Amanda maakte de keuze om haar paard te verkopen en de paardensport achter zich te laten. “Via via heb ik een heel fijn huisje voor haar gevonden. Iemand die één van haar veulens had, wilde haar graag hebben voor de fokkerij.”

Amanda en Remi - Foto: MazzaFotografie

“Het begon weer te kriebelen”

Maar… eens een paardenmeisje, altijd een paardenmeisje. “De paardensport is altijd mijn passie geweest, dus het was een hele verandering dat ik na al die jaren opeens niet meer reed. Dat vond mijn moeder, die mij altijd heeft geholpen, ook ontzettend jammer. Maar na twee maanden begon het eigenlijk wel alweer te kriebelen.”

“Aangezien mijn zus destijds net bevallen was, ben ik haar paard een tijdje gaan rijden, gewoon om het gevoel weer terug te krijgen. Niet veel later ben ik ook weer een pony gaan rijden voor de fokkerij waar ik vroeger veel voor reed.”

Big smile

Zo rolde ze langzaam maar zeker toch weer de paardensport in. “Eind april 2025 kreeg ik een belletje van mijn instructrice. Ze vertelde dat ze een paard had staan waar ze vanwege haar zwangerschap eigenlijk niet zo veel mee deed en vroeg of ik misschien interesse had.”

“Het ging om een van haar zelfgefokte paarden die pas een aantal keer iemand op zijn rug had gehad. Dat maakte mij vanwege mijn angst wel aan het twijfelen, maar na wat wikken en wegen besloot ik gewoon eens langs te gaan.”

“Eenmaal daar werd ik op slag verliefd op Remi. Midden mei kwam hij bij mij op stal te staan. De eerste keer is mijn zus opgestapt, maar zij vertelde al snel dat ik geen angst hoefde te hebben voor hem. En ze had gelijk. De eerste keer dat ik op Remi’s rug zat, zat ik er met een big smile op. Het voelde direct veilig en vertrouwd.”

Amanda en Remi - Foto: MazzaFotografie

Plezier terugvinden

Zo heeft Amanda de jonge ruin stapje voor stapje rustig verder opgeleid. “Ze zeggen wel eens dat sommige paarden zadelmak geboren zijn. Bij Remi is dat echt het geval. Het is een heel bijzonder paard. In het begin kwam mijn angst nog wel eens naar boven, maar Remi reageerde daar totaal niet op. Ik zat telkens te wachten op het moment dat hij ging ontploffen, maar dat moment is nooit gekomen.”

“Na een tijdje zijn we ook gaan buitenrijden en heb ik zelfs zonder zadel en hoofdstel gereden. Het kleine meisje in mij kwam weer naar boven. Nu weet ik weer hoe het is om écht van een dier te houden en plezier te hebben. Daarom maakte ik in juni de keuze om Remi officieel te kopen.”

Amanda en Remi - Foto: Equichelle Photography

Dankbaar

En sindsdien heeft de combinatie een stijgende lijn te pakken. “Afgelopen december hebben we onze eerste wedstrijd gereden; een rondje BB, omdat ik vanwege mijn tijd bij de pony’s direct L1 moest starten. Dat gaf zo veel vertrouwen dat we in januari onze eerste echte wedstrijd hebben gereden. We gingen naar huis met twee winstpunten en - nog veel belangrijker - een hele goede ervaring.”

“Remi doet het allemaal alsof het niets is. Daar verbaas ik mij iedere keer weer over. Ik hoop met hem rustig verder te kunnen doorgroeien in de sport, maar heb door deze ervaring ook geleerd dat genieten uiteindelijk het belangrijkst is. Soms denk ik wel eens: ‘Ik had dat andere paard nooit moeten kopen’, maar wanneer ik mij bedenk dat Remi dan niet op mijn pad was gekomen, ben ik toch wel blij dat het zo gelopen is.”

“Ik ben heel dankbaar voor alles wat hij mij geleerd heeft en voor alle steun van de mensen om mij heen. Zonder hen had ik het plezier echt niet teruggevonden”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Equichelle Photography, MazzaFotografie