Lieve Galama: “De paarden zijn mijn leermeesters”

“Ik wilde ze niet kwijt”

In 2020 namen Lieve en haar familie Lina en Aswana over van hun fokker. “Ik ken deze twee pony’s echter al een stuk langer”, steekt de amazone van wal. “Toen zij ongeveer twee jaar oud waren, begon ik hun fokker te helpen met zijn Welshpony’s te trainen en beleren. Na verloop van tijd ben ik ook met Lina aan de slag gegaan. Dat klikte direct heel goed.”

“Toen hij een tijdje later besloot te stoppen met de fokkerij, heeft hij al zijn pony’s verkocht, behalve Lina en Aswana. Die heeft hij nog een tijdje gehouden voor mijn zusje en mij. Nadat hij in 2020 besloot om hen ook te verkopen, heb ik mijn ouders kunnen overhalen om ze te kopen. Ik wilde ze echt niet kwijt.”

Lieve en Lina - Foto: Privébezit

Andere benadering

Eén ding is zeker; Lina en Aswana gaan nooit meer weg. “Ik vind het prachtig dat ze al hun hele leven samen zijn. Ze hebben door de jaren heen aardig wat familieleden weg zien gaan, maar zij blijven samen. Dat beloof ik ze. Lina heeft namelijk mijn hele visie veranderd.”

“Voordat ik haar begon te trainen, trainde ik op de traditionele manier, zoals mij dat op de manege geleerd was. Het ging meer om het plaatje, dan om de band tussen mens en paard. Maar met Lina veranderde dat. Ik ging meer naar haar luisteren en ging mij verdiepen in andere trainingsmethoden. Dat heeft heel veel veranderd voor ons.”

Aswana - Foto: Privébezit

Leermeester

Zo reed de combinatie een tijd later alleen nog maar op neckrope. “Lina bleek druk op haar hoofd namelijk helemaal niet fijn te vinden. Dat ik hierin naar haar heb geluisterd, heeft onze band enorm versterkt. En het heeft Lina ook veranderd.”

“Waar ze voorheen nog een pittige pony was die regelmatig dwars tegen mij in ging, werd ze daarna een stuk rustiger en zachtaardiger. Alle pony’s en paarden die daarna nog op mijn pad zijn gekomen, hebben baat gehad bij wat Lina mij geleerd heeft. Daar ben ik haar heel dankbaar voor.”

Respect en vertrouwen

“Buitenritten, sprongetjes maken, op vakantie; mijn zusje en ik deden van alles met Lina en Aswana. Inmiddels rijden we ze niet meer, maar we werken wel nog veel met ze vanaf de grond. Zo ga ik regelmatig fietsen met Lina. Zij rent dan los met mij mee en geniet enorm van de vrijheid die ze krijgt.”

“Ik vind het prachtig dat er zo veel wederzijds respect en vertrouwen is tussen ons. We leunen echt op elkaar. Als dat er niet was, hadden wij al deze dingen nooit kunnen doen.”

Lina - Foto: Noa de Kock

Op slag verliefd

Zo’n bijzondere band hoopt Lieve nu ook op te bouwen met haar vier jaar oude Rody. “Hij is gefokt door het jongere zusje van mijn moeders beste vriendin”, gaat ze verder. 

“We gingen als gezin eens bij hem kijken toen hij vier à vijf maanden oud was, gewoon voor de leuk. Maar eenmaal daar werd ik al snel helemaal verliefd op hem. Ik was totaal niet op zoek naar een paard voor erbij, maar wetende hoeveel steun de paarden mij bieden, besloten we hem in 2021 over te nemen. Hij is net als Lina en Aswana echt een toevoeging aan mijn leven.”

Goede basis

“Inmiddels staat Rody al een jaartje bij Lina en Aswana, maar ook toen hij nog in de opfok stond, ben ik al begonnen aan het opbouwen van een fijne band. Ik ging regelmatig bij hem langs en ben door middel van consent based training met hem gaan werken. Dit betekent dat het paard actief mag meebeslissen en grenzen mag aangeven, zodat de training gebaseerd wordt op een samenwerking in plaats van dwang. Zo kreeg hij de ruimte om zelf te beslissen óf en wát we trainden.”

“Ik vind het namelijk erg belangrijk dat hij ook gewoon de tijd krijgt om lekker te groeien. Toch liet hij al snel merken graag bezig te zijn. Hij doet Lina veel na en leert ontzettend veel van haar en van Aswana. Zij zijn als het ware zijn leermeesters.”

Lieve en Rody - Foto: Privébezit

Plezier voorop

“Inmiddels ben ik Rody rustig aan het beleren. We hebben het trainen in de reversed roundpen spelenderwijs omgezet naar het longeren, wat hij goed oppakt. Ik probeer hem nog niet te veel te pushen in zijn manier van lopen, maar hij is zelf zo enthousiast dat het heel goed gaat. Ik vind het mooi om te zien dat dat echt vanuit hem zelf komt.”

“Ik ben benieuwd hoe het beleren verder gaat verlopen, maar ik verwacht niets geks. Rody en ik kunnen heel duidelijk met elkaar communiceren, dus ik zal nooit met opzet over zijn grenzen heen gaan. Ik hoop met hem uiteindelijk net zo veelzijdig aan de slag te kunnen als met Lina en Aswana.”

“Samen buitenrijden, sprongetjes maken, misschien zelfs deelnemen aan een endurancewedstrijd; we gaan vanzelf zien waar het schip strandt. Ik vind het vooral belangrijk dat de paarden een goed leven hebben en dat zij net zo veel plezier hebben als ik. Dat is mijn grootste doel”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Noa de Kock, Privébezit