Ilja Hartung-Spies: “Zepherine en ik gaan voor elkaar door het vuur”

“Ze was alles wat ik niet wilde”

Na jarenlang fanatiek wedstrijden te hebben gereden met haar vorige paard, ging Ilja in 2014 een nieuw avontuur aan met Zepherine. “Omdat ik geen groot budget had en al veel paarden was tegengekomen die mij niet echt aanspraken, besloot ik de handelsstal bij ons in het dorp eens te benaderen”, vertelt ze. 

“Toen ik de stalgang binnenliep, viel mijn oog direct op Zepherine. Ik kreeg meteen te horen dat zij alles was wat ik niet wilde; een merrie, vos én springgefokt.”

Foto: Foto: Tyrza Van Maanen Photography

Stress, angst en slechte ervaringen

Toch besloot Ilja de merrie proef te rijden. “Ik voelde ook dat er nog flink wat werk aan zat, maar ze triggerde iets in mij. Na lang wikken en wegen besloot ik het gewoon te doen. Ik kocht haar in eerste instantie met het doel om weer terug de dressuursport in te gaan, maar die droom heb ik al snel laten varen. Zepherine was namelijk niet de makkelijkste.”

“Soms was ze zelfs gevaarlijk. Buiten het feit dat ze lichamelijk veel tijd nodig had om op te knappen, liepen we ook tegen mentale problemen aan. Toen ze bij mij kwam, was ze vermagerd en had ze wormen. Na een aantal weken ontdekte ik ook dat ze zich niet prettig voelde bij het dragen van een bit, omdat haar mond enorm beschadigd was. Ze zat vol stress, angst, slechte ervaringen en onzekerheid. En dat terwijl ze jaren daarvoor nog onwijs goed presteerde op internationaal niveau.”

Zonder verwachtingen verder

Wat er door de jaren heen precies gebeurd is weet Ilja niet. Maar dat ze uiteindelijk zelfs bang werd voor haar eigen paard, is niet gek. “Gelukkig wist mijn man mij ervan te overtuigen niet op te geven. Hij zei: ‘Ieder paard heeft wel iets’. En daar heeft hij gelijk in.”

“Ik besloot mij aan te passen aan Zepherine en mijn eigen doelen en dromen los te laten. We zijn teruggegaan naar de basis, hingen het hoofdstel met bit aan de wilgen en zijn zonder bit en zonder verwachtingen verdergegaan. Ik wilde op zoek naar wat Zepherine leuk vond om te doen.”

Foto: Tyrza Van Maanen Photography

“Het moet leuk zijn voor ons beiden”

Het antwoord bleek heel simpel te zijn; buitenrijden. “Toen ging er een wereld voor ons open. Zepherine heeft temperament en een pittig karakter, maar diep vanbinnen heeft ze een hart van goud. Uiteindelijk groeide het vertrouwen zo erg dat we ook weer wedstrijden zijn gaan rijden. Dat was niet altijd makkelijk, omdat Zepherine altijd een soort knutselproject blijft.”

“Ze heeft geen bijzondere bewegingen en dat in combinatie met het feit dat we bitloos rijden, zorgde ervoor dat er soms op ons werd neergekeken. Dat maakte mij zo onzeker dat ik heb besloten de wedstrijden achterwege te laten. Het moet leuk zijn; voor Zepherine, maar ook zeker voor mij. Ik wilde niet dat mijn onzekerheid op haar zou inspelen. We hadden immers al een hele lange weg afgelegd.”

Foto: Juliëtte Fotografie

Leermeester 

En dus ging de combinatie weer verder met buitenrijden. “Daarin is Zepherine zo stabiel dat er regelmatig jonge of onervaren paarden met ons mee op pad gaan. Zij loodst ze daar echt doorheen. Soms neem ik ook mijn Shetlandermerrie Roque mee op buitenrit. Zij loopt daarnaast ook bitloos en zonder oogkleppen voor de sulky. Daar voelt ze zich veel fijner bij. Dankzij Zepherine heb ik geleerd hoe belangrijk het is om naar je paard te luisteren en je waar nodig aan te passen.”

Ilja en Zepherine op EquiDay - Foto: Photobyme2u

Voor elkaar door het vuur

Toch blijft Ilja dromen van een mooie carrière in de dressuursport. “Wellicht komt er in de toekomst een paard op mijn pad waarmee ik verder kan in de sport, maar met Zepherine wil ik mij lekker blijven focussen op het maken van buitenritten. Daar halen we onwijs veel plezier uit. Wanneer er vriendinnen mee gaan, maken we er altijd een feestje van – met hier en daar een Flügel om de rit goed te beginnen!”, lacht ze. 

“Zepherine heeft mij geleerd wat écht paardrijden inhoudt. Dat is niet zomaar opstappen en wegrijden. Het is een kwestie van samenwerken, respect en vertrouwen. Ik ga voor haar door het vuur en zij gaat voor mij door het vuur. Ik hoop dat we dat nog vaak aan anderen mogen laten zien door bijvoorbeeld demo’s te geven op EquiDay”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Juliëtte Fotografie / Photobyme2u / Tyrza Van Maanen Photography