Majel Slabbinck over haar 35 jaar oude Neon: “Hij is mijn soulmate”

Liefde voor paarden

“Zo’n dertig jaar geleden kwamen mijn moeder en stiefvader dankzij familieleden van hen op een manege terecht”, begint Majel haar verhaal. “Niet veel later maakten ze de keuze om verder te gaan in de paardensport en een eigen paard te kopen. Zo kwam Neon bij ons. In eerste instantie was het voornamelijk mijn stiefvader die met hem aan de slag ging, maar niet veel later sloot ik mij daar als jong meisje bij aan.”

Neon in 1997 - Foto: Privébezit

Samen opgegroeid

Majel nam plaats in het zadel van Neon en leerde op hem rijden. “Dat deed ik vooral in de zomermaanden, omdat Neon dan wat rustiger was”, lacht ze. “Het was vroeger een pittig paard, waar ik in de winter mijn handen vol aan had. Gelukkig leerde ik daar naar verloop van tijd steeds beter mee omgaan. Ik zie Neon echt als een soort soulmate. We kennen elkaar al heel lang, hebben het grootste deel van onze levens samen doorgemaakt en hebben veel van elkaar geleerd.”

Majel en Neon tijdens hun eerste wedstrijd samen - Foto: Privébezit

“Ik reed hem nog op zijn 25^e”

“Door de jaren heen is Neon een stuk rustiger geworden, mede door de veranderingen in zijn management. Op zijn vijftiende hebben we hem verhuisd naar een plek waar hij meer paard kon zijn. Dat heeft hem echt goed gedaan. Ik heb tot zijn 23^e regelmatig een sprongetje gemaakt en reed hem nog op zijn 25^e. Daarna zijn we het rustig gaan afbouwen.”

“Pas op zijn 27^e begonnen we te merken dat hij ouder werd en zijn we ons meer op grondwerk gaan focussen. Nu hij 35 jaar is, is hij volledig met pensioen. Hij krijg veel vrije beweging, maar vindt het nog steeds leuk om af en toe een stukje te gaan wandelen of zijn benen te strekken aan de longeerlijn.”

Foto: Sander Evers

“Hij is het waard”

Af en toe gedraagt de ruin zich namelijk nog als een jong paard. “Wetende hoe kwetsbaar Neon op deze leeftijd is ben ik altijd erg voorzichtig met hem, maar hij is zijn pit zeker nog niet kwijt! Het enige waar we moeite mee hebben, is hem op gewicht houden. Een aantal jaar geleden hebben we het grootste gedeelte van zijn tanden moeten laten verwijderen, waardoor het moeilijk is om hem te laten aankomen. Het is soms sneu om te zien hoe ingevallen hij is, maar ik doe wat ik kan.”

“Gelukkig merk ik aan hem dat hij verder nog heel goed in zijn vel zit. Zolang dat het geval is, zal ik alles doen wat in mijn macht ligt om zo goed mogelijk voor hem te zorgen. Hij is het waard om voor te vechten”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Sander Evers / Privébezit