Inge Oosterwijk over haar 30 jaar oude Nacqui: “Ik zag iets in hem”

Niet de knapste, wel de grappigste

We gaan 26 jaar terug in de tijd: Inge zocht een springpaard en kwam bij een opfok terecht, waar ze aan drie jonge paarden werd voorgesteld. “Het eerste paard dat voorbij kwam was knap en sprong ontzettend goed. Het tweede paard liep wat stijfjes. Het derde paard kwam de baan in, rende op de hindernis af, sprong er midden in en keek trots om zich heen.”

“Hij zag er niet uit met zijn kaalgeschoren hoofd en afgeknipte staart, maar ik vond hem wel grappig. Na een paar dagen wikken en wegen besloot ik voor hem te gaan”, vertelt ze.

De eerste bezichtiging - Foto: Privébezit

Springambities 

Hoewel de ruin wel zadelmak was, zat er verder nog veel werk aan. “Een goede vriend van mij heeft Nacqui verder opgeleid en daarna heb ik hem zelf overgenomen. Mijn hart heeft altijd al bij de springsport gelegen, dus dat is waarmee we aan de slag zijn gegaan. Nacqui sprong altijd heel zuinig, maar wel goed. Wanneer ik een fout maakte, redde hij mij. Thuis sprong hij met gemak 1,40m.”

De eerste oefenwedstrijd van Inge en Nacqui - Foto: Privébezit

“Verkopen was geen optie”

Toch moest Inge de springsport al snel achter zich laten. “Nacqui en ik hebben wel wat wedstrijden gereden, maar nadat hij artrose ontwikkelde in zijn voorhoef, moesten we daar helaas mee stoppen. Ik ben hem meer op het achterbeen gaan trainen en ben dressuurwedstrijden gaan rijden.”

“We schopten het tot M2-niveau, maar dat was simpelweg niet waar ons hart lag. Toch was verkopen geen optie voor mij. Nacqui en ik kunnen lezen en schrijven met elkaar. De band die wij hebben is veel belangrijker dan presteren.”

Foto: Privébezit

Gevoel volgen

Daarom besloot Inge haar ambities opzij te zetten en te genieten van mooie buitenritten. “Dat hebben we tot zijn 21^e gedaan. Daarna begon ook zijn achterhand langzaam achteruit te gaan en maakte ik de keuze om hem niet weer volledig op te pakken, maar hem gewoon lekker met pensioen te zetten en te genieten van wandelingen en grondwerk.”

“Hij staat samen met een merrie waar hij helemaal gek op is, zit goed in zijn vel en gedraagt zich nog regelmatig als een vierjarige. De winters zijn vaak wat zwaarder dan de zomers, maar zolang hij aangeeft zich nog goed te voelen, ben ik blij.”

“Nacqui mag nog veel ouder worden van mij, maar wanneer het zijn tijd is, geeft hij dat aan. Dat weet ik zeker. Ik ga gewoon mijn gevoel volgen. Al denk ik dat hij zijn streken voorlopig nog wel houdt!”, sluit ze lachend af. 

Foto: Privébezit

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Privébezit