Jennifer Nijssen: “Ik greep de kans om Wonan terug te kopen met beide handen aan”

Zelf opleiden

Toen Jennifers vorige paard verhuisde naar een weiland, besloot de amazone op zoek te gaan naar een nieuw paard. Zo kwam ze achttien geleden voor het eerst bij de jonge Wonan terecht. “Ik wilde graag een jong paard, zodat ik hem volledig naar mijn eigen hand kon zetten”, steekt ze van wal. 

“Ik leidde Wonan zelf op, maar maakte toen hij vier was toch de keuze om hem te verkopen. Hij was jong en had veel potentie, maar ik had helaas niet genoeg tijd voor hem.”

Foto: Privébezit

Bijzondere kans

Toch kwam de ruin in 2017 opnieuw op Jennifer’s pad. “Toen Wonan in 2017 weer te koop kwam, besloot ik hem terug te kopen. Het kwam totaal niet uit, maar ik wilde deze kans niet aan mij voorbij laten gaan. Zonder hem te laten keuren, nam ik hem mee.”

“Toen hij eenmaal weer bij mij was, had ik eigenlijk geen verwachtingen. We zijn aan op ons eigen tempo aan de slag gegaan, maar daarnaast liep Wonan ook mee in de kinderlesjes.”

Foto: Privébezit

“Leuker dan ik dacht”

Toch rolde de combinatie na verloop van tijd de wedstrijdsport in. “Hoewel ik altijd veel last had van faalangst en ik helemaal geen wedstrijdambities had, reden Wonan en ik op aandringen van mijn instructrice in 2020 toch onze eerste wedstrijd. En dat vond ik eigenlijk veel leuker dan ik verwacht had! Ik heb alleen maar genoten.”

“In 2021 konden we de wedstrijden vanwege Corona op een laagdrempelige manier verder oppakken. Telkens wanneer ik dacht dat we bijna aan onze max zaten, groeiden we toch weer een stukje door. Zo rijden we nu op M2-niveau.” 

Foto: Privébezit

Plezier voorop

“Hoewel ik hartstikke perfectionistisch ben, rijd ik geen wedstrijden voor de punten. Ik ben er vrij nuchter onder, omdat ik het belangrijk vindt dat het leuk is voor mij én Wonan. De focus ligt bij ons meer op plezier maken en het opdoen van nieuwe ervaringen.”

“Dat is ook de reden dat we, naast de dressuur, het grondwerk en het werken aan de hand, ook het springen en crossen spelenderwijs zijn gaan oppakken. Daarin vertrouwen Wonan en ik elkaar volledig. Hoger dan 90cm gaan we niet, maar hij doet het wel onwijs goed! Ik vind het belangrijk dat de basis goed is en denk dat het springen een mooie aanvulling is om hem gymnastisch te houden.”

Foto: Privébezit

Droom

“Nu we het Z bijna kunnen ruiken, droom ik er stiekem wel van om dat niveau te behalen. Gelukkig steunt mijn omgeving mij daar ook heel fijn in. Dat werkt erg motiverend. Wonan is nu achttien, dus we gaan rustig op dezelfde voet verder. Dan zien we vanzelf wel waar het schip strandt. Zolang we beiden plezier hebben in wat we doen, ben ik blij”, sluit ze af.