Marisa Doornebal: “Anderen zijn het met mij eens, Amber is heel bijzonder”

Om tafel

“Ik leerde Amber 24 jaar geleden kennen, omdat ze destijds de pony van mijn beste vriendinnetje was”, begint Marisa haar verhaal. “Als twaalfjarig meisje was ik regelmatig bij Amber te vinden om mijn vriendin te helpen met de verzorging.”

“Toen zij drie à vier jaar later te groot werd voor Amber, zijn haar ouders en mijn ouders samen om tafel gegaan. Hoewel ik nooit verwacht had een eigen paardje te krijgen, was Amber vanaf dat moment van mij.”

Foto: Privébezit

Samen opgroeien

“De eerste jaren waren Amber en ik voornamelijk op het strand en in het bos te vinden. Daar genoten we enorm van. Toen ik in 2009 verhuisde voor de liefde, verhuisde Amber met mij mee. Waar mijn partner eerst totaal niks met paarden had, heeft hij mij tijdens mijn zwangerschap met alles rondom Amber geholpen. En dat doet hij tot op de dag van vandaag nog steeds.”

“Het is super leuk om die twee samen te zien. Ook zag ik mijn kinderen opgroeien met Amber aan hun zijde. Dat is het mooiste wat er is. Toen mijn dochtertje van inmiddels tien eenmaal groot genoeg was om op Amber te rijden, wilde ze niets anders meer. En dat is ook nooit veranderd. Tot vorig jaar reed ze nog op haar.”

Marisa en haar partner op buitenrit met beide pony’s - Foto: Privébezit

Sterk karakter

Al was het niet altijd rozengeur en maneschijn voor Marisa en Amber. “In 2021 heeft Amber een flinke peesblessure gekregen, waardoor ze eigenlijk ‘afgeschreven’ was. Tegen onze verwachtingen in herstelde ze binnen een aantal maanden en hebben we daarna nog anderhalf jaar van buitenritjes kunnen genieten. Dat laat wel zien hoe sterk en bijzonder Amber is.”

“Ze heeft een pittig karakter en wil eigenlijk niets van andere paarden weten. Ze is nogal eigenzinnig, dat zegt iedereen!”, lacht ze.

Marisa met haar beide pony’s - Foto: Privébezit

“Niet kapot te krijgen”

“Hoewel Amber soms heel boos en nukkig kan reageren, weet ze iedereens hart te veroveren. Ik denk dat haar sterke karakter ervoor zorgt dat ze op haar dertigste nog zo goed in haar vel zit. Ze is gewoon niet kapot te krijgen”, lacht ze. 

“Ik neem haar nog graag mee voor een wandeling of naast de fiets, maar verder mag ze het rustig aan doen. Ze heeft vroeger altijd hard gewerkt, dus nu ze aangeeft wel nog te willen bewegen, maar niet meer zo intensief bezig te willen zijn, houd ik daar rekening mee. We bekijken het per dag. Amber mag hoe dan ook tot haar einde bij ons blijven”, sluit ze af. 

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Emma Emerelle / Privébezit