Grace Eilander over haar sporthaflinger: “Hij bewees mij het tegendeel”
Community Dressuur Recreatie WedstrijdenGrace Eilander kocht haar vijf jaar oude Haflinger Wilco van de Weghorsthoeve toen hij slechts anderhalve maand oud was met het idee om samen te genieten van buitenritten. Toch rolde de combinatie uiteindelijk de wedstrijdsport in. Dat doen ze niet onverdienstelijk en ook nog eens in allerlei verschillende disciplines!
Meer potentie dan verwacht
Na jarenlang fanatiek wedstrijden te hebben gereden, gooide Grace een aantal jaar geleden het roer om. “Omdat ik na een ongeluk niet meer zo actief mocht rijden, besloot ik een ‘makke’ Haflinger te kopen die ik zelf kon opleiden voor de recreatie. Tenminste, dat was het plan.”
“Toen Wallie, zoals wij hem noemen, eenmaal onder het zadel was, bleek hij toch veel meer potentie te hebben dan ik dacht. Ik vond hem altijd te klein, dik en dom, maar hij bewees mij het tegendeel”, lacht ze.
Foto: Lisette M
“Hij blijft mij verbazen”
Zo rolde de combinatie uiteindelijk de sport in. “Wat ik ook met Wallie doe, hij pakt het altijd goed op. Het is een gruwelijk slim, maar ook sensibel paard.”
“Het is een harde werker, maar als hij zijn proefje heeft gelopen, is hij er daarna ook wel klaar mee. Hij piekt op de juiste momenten, zullen we maar zeggen”, lacht ze. “In slechts één jaar tijd zijn we van B naar M1-niveau gegroeid. Hij blijft mij gewoon verbazen.”
Concurrentie
“Wat ik soms jammer vind, is dat wij nogal vreemd worden aangekeken als we de losrijbaan inrijden. Ja, Wallie is klein en dik, maar hij doet niet onder voor zijn concurrentie. We doen ons ding en we doen het netjes; dat is wat ons punten en lovende reacties oplevert. En dat is ook waar ik het voor doe.”
“Als Wallie en ik plezier hebben, ben ik blij. Ik geniet iedere keer van hoe goed hij zijn best doet en ben onwijs trots op hem. Hij doet het toch maar even tussen al die ‘echte’ sportpaarden.”
Foto: Privébezit
Dankbaar
“Omdat Wallie nog maar vijf jaar oud is, ben ik erg voorzichtig met hem. We trainen op ons gemak en wisselen graag af met bijvoorbeeld crossen of Working Equitation. Het lijkt mij gaaf om ooit een B-cross te rijden, hoger in het Z te komen en verder te komen in de Working Equitation, maar dat zijn slechts ambities.”
“Ik ben mij heel bewust van hoe bijzonder het is dat wij plaats mogen nemen op de rug van onze paarden en neem dat absoluut niet voor lief”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
Foto’s: Privébezit / Lisette M
