Anaïs Croket: “Een weg ingeslagen waarbij het belang van het paard voorop staat”

Realisatie 

Anaïs groeide op met paarden en besloot negen jaar geleden na een lange periode in het buitenland te hebben gewoond weer op zoek te gaan naar een eigen paard. “Zo kwam mijn Henson-ruin Dusty op mijn pad”, steekt ze van wal. 

“Toen ons eerste ritje thuis direct tot een driedubbele bekkenbreuk leidde en ik lang moest revalideren, kwam ik in aanraking met horsemanship en grondwerk. Ik leerde dat er veel meer was dan rijden en dat de band die je met een paard opbouwt veel belangrijker is. Dat is iets waar ik vroeger als jong meisje helemaal niet bij stilstond.”

Anaïs en Dusty - Foto: Ella Klougbo Fotografie

Sleutel tot succes

“Doordat ik veel onzekerheid richting Dusty heb overgehouden aan ons ongeluk en hij zich niet prettig voelt onder het zadel, laten we het nu rijden al jaren achterwege. Vanaf de grond werken is veel meer ons ding. Daarom kocht ik een aantal jaar geleden ook Quater Horse-ruin Cash erbij als wandel- en recreatiepaard.”

“Cash heeft best een zwaar verleden gehad in de westernsport. Hij was onzeker en sloot zich snel af. Trainen middels positieve bekrachtiging bleek hierin de sleutel tot succes te vormen voor hem. Hij is enorm opgebloeid en heeft veel van mijn dromen kunnen waarmaken.”

“Zo zijn we twee jaar geleden voor het eerst een weekend naar zee geweest en hebben we meegedaan aan een lichtjesparade. Daar had ik een aantal jaar geleden echt niet van durven dromen.”

Anaïs en Cash - Foto: Ella Klougbo Fotografie

Belang van het paard voorop

Naast Dusty en Cash zijn Anaïs en haar moeder ook de trotse eigenaresses van drie Shetlanders: Jacob, Knight en Jack. “Al moet ik eerlijk bekennen dat zij er voornamelijk tussen staan om wat leven in de brouwerij te brengen. Ze vormen echt een leuke kudde met z’n vijven”, lacht ze. 

“Ik heb in het horsemanship en bitloos rijden echt mijn passie gevonden. Cash en ik hebben zelfs al onze eerste stapjes gezet op neckrope. Waar ik vroeger spring- en dressuurwedstrijden reed, ben ik nu een weg in geslagen waarin het belang van het paard voorop staat. En heel eerlijk gezegd word ik daar ook een stuk gelukkiger van.”

Foto: Lynn Haverhals fotografie

Dankbaar 

Haar paarden gelukkig houden, dat is wat voor Anaïs voorop staat. “Dat de paarden bij ons aan huis staan zorgt ervoor dat ik ze allerlei verrijking kan bieden. Ik probeer een zo prettig mogelijke leefomgeving voor ze te creëren, waarin keuzevrijheid en paardenwelzijn voorop staan.”

“Verder leven we vooral van dag tot dag. Doordat Cash astma heeft en Dusty vermoedelijk een vorm van ataxie heeft, voelt iedere dag als een cadeau en ben ik mij enorm bewust van al het moois dat de paarden mij bieden. Dat mogen we niet voor lief nemen”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap

Foto’s: Ella Klougbo Fotografie / Kim Cornelli / Lynn Haverhals Fotografie