Birgitta Poelmans: “Soms onderschat ik hoeveel Seven kan”
Hoefnet Dressuur Grondwerk RecreatieToen Birgitta Poelmans tien jaar geleden de kans kreeg om haar leasepaard Seven over te nemen, greep ze die met beide handen aan. De combinatie is van alle markten thuis, maar voor Birgitta ligt de focus vooral op het welzijn van de vijftien jaar oude ruin. “Dat hij goed in zijn vel zit is voor mij het belangrijkst”, vertelt ze.
Nieuw leasepaard
Toen Birgitta’s vorige leasepaard een toekomst als weidemaatje tegemoet ging, mochten zij en de andere mede-leaser mee op zoek naar een nieuw leasepaard. “Aangezien de eigenaren in die tijd een voorkeur hadden voor Friezen, gingen we daarnaar op zoek. Zo kwamen we uit bij Seven, een Fries x Fjord-kruising. We waren op slag verliefd op hem”, vertelt ze.
Foto: Privébezit
“Ik wilde hem niet kwijt”
“Ik ben Seven na de koop direct gaan leasen. Na een jaar stopten de andere leasers en ben ik hem volledig gaan leasen. Toen zijn vorige eigenaren niet lang daarna besloten om te stoppen met het verleasen van paarden, heb ik Seven van hen overgenomen. Ik wilde hem immers niet kwijt. Hij is echt onderdeel van ons gezin.”
Birgitta en Seven - Foto: Privébezit
Alleskunner
“Ik rijd Seven recreatief en heb eigenlijk nooit wedstrijdambities gehad. We rijden wel dressuur, maar doen dit echt voor onze eigen ontwikkeling. Ik vind het namelijk heel leuk om samen met hem te puzzelen, zeker met voerbeloning. Saaie rondjes rijden in de bak is niets voor Seven, dus we rijden ook graag buiten en nemen hier en daar deel aan Working Equitation en TREC-clinics. Die afwisseling vinden we heel leuk. Soms denk ik zelfs dat ik onderschat hoeveel Seven kan.”
Nadieh en Seven - Foto: Privébezit
Stijgende lijn
Of Birgitta nog doelen voor ogen heeft? “Nee, eigenlijk niet. Met Seven ligt de focus voornamelijk op hem gezond en gelukkig houden. Daar zet niet alleen ik mij voor in. Sevens vaste bijrijdster Nadieh, die hem al zes jaar verzorgt, doet dat ook. We hebben in de afgelopen jaren een lange weg afgelegd wat betreft zijn gezondheid.”
“Het management van de stal waar we zes jaar gestaan hebben, paste achteraf niet goed bij hem, waardoor hij met flink wat kwalen rondliep. Uiteindelijk kwam het zelfs op een punt waarop ik hem bijna uit zijn lijden wilde verlossen, omdat hij zo slecht ging. Hij wilde eigenlijk bijna niets meer doen, behalve wat grondwerk. Dat we nu weer zo fanatiek en veelzijdig bezig zijn, is daarom echt een cadeautje”, sluit ze af.
Bron: Bit & Cap
