Jenneke van den Brand: “Onze connectie is belangrijker dan goed presteren”

Op slag verliefd

Als jong meisje droomde Jenneke er al van om zelf op zoek te gaan naar een PRE en deze te importeren. Drieënhalf jaar geleden, ging die droom in vervulling. “Ik ben via social media op zoek gegaan naar PRE’s. Ik heb talloze paarden gezien, maar Fandango sprong er voor mij echt uit. Zijn barokke bouw, sportieve bewegingen en diep oranje kleur; het plaatje klopte gewoon”, vertelt ze.

Foto: YSphotography 

Tegenslagen

En dus liet Jenneke de (toen nog) hengst naar Nederland komen. “Fandango was een goedgekeurde dekhengst, dus ik wilde hem doorrijden en inzetten voor de dekdienst en dressuursport. Maar, het liep anders. Hoewel ik dacht dat ik een goed doorgereden paard had gekocht, was dat niet het geval.”

“Hij is in Spanje best ruw gereden, waardoor hij ontzettend gevoelig was in de mond en ik hem eigenlijk niet biomechanisch correct kon trainen. Ook werd hij snel heftig in zijn gedrag. Fandango en ik misten een stukje connectie en nadat ik een keer van hem af was gevallen, kwam daar ook nog eens angst bij. Het rijden hield daarom al snel op voor ons.”

Belangrijke les

Maar dat was niet het enige… “Ik dacht Fandango een fijn leven te kunnen geven door hem hele dagen buiten te zetten. Maar doordat hij dat niet gewend was, heeft hij de eerste periode dagen langs de draad gelopen. Tegen mijn principes in heb ik hem langer op stal gezet en ben ik het buiten staan rustig gaan opbouwen.”

“Gelukkig vond hij daar na verloop van tijd steeds meer rust in, zeker nadat hij gecastreerd was. Dat was een belangrijke les voor mij, maar het loste onze problemen onder het zadel nog steeds niet op. Ik heb Fandango daarom te koop gezet.”

Foto: YSphotography 

“We leerden elkaar begrijpen”

Gelukkig gaf een vriendin van Jenneke haar toen een schop onder haar kont. “Fandango is diep vanbinnen een onwijs lief en meegaand paard, dus zij vond dat ik hem nog een kans moest geven. Ze is hem toen voor mij onder het zadel gaan trainen, terwijl Fandango en ik zelf een goede connectie zijn gaan opbouwen vanaf de grond. Dat heeft echt verschil gemaakt voor ons. We leerden elkaar begrijpen en hebben het rijden daarna ook weer rustig kunnen oppakken.”

Foto: Privébezit

Sprong in het diepe

Nu kan de combinatie lezen en schrijven met elkaar. “Fandango en ik hebben in de afgelopen jaren flinke stappen terug moeten zetten en ook medisch één en ander meegemaakt, maar daar hebben we mee leren omgaan. Ik noem mezelf nu een fanatieke recreatieruiter. We doen aan grondwerk, loswerken, dressuur, buitenrijden, noem het maar op. Waar ik vroeger veel meer gefocust was op wat ik kon bereiken in het zadel, vind ik onze band nu veel belangrijker”, legt ze uit. 

Toch hoopt Jenneke nog op een carrière in de dressuursport. “Het lijkt me gaaf om Fandango naar M of Z-niveau te rijden, maar dat wil ik wel op ons eigen tempo doen. Ik vind het vooral belangrijk dat wij thuis verder groeien als combinatie en dat we ons zo stapje voor stapje blijven ontwikkelen. Daarvoor zal ik soms een sprong in het diepe moeten nemen, maar als er één ding is dat ik dankzij Fandango geleerd heb, is het dat je daar alleen maar van groeit”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap