Caroliene Klok: “Vroeger reed ik voor mezelf, nu rijd ik voor mijn paard”

Omslagpunt

Voordat Storm op Caroliene’s pad kwam, heeft de amazone achttien jaar lang een Fjordenruin gehad. “Hoewel ik hem in het begin nog op de traditionele manier reed, moest ik het roer daarna omgooien. Hij was vast komen te liggen in de stal en had daardoor verschoven ruggenwervels. Gelukkig heeft de dierenarts hem goed kunnen ‘repareren’”, vertelt ze. 

“Toen we het rijden na een tijdje weer mochten oppakken, ben ik mij heel erg gaan verdiepen in hoe ik hem biomechanisch correct kon trainen. Het was namelijk ontzettend belangrijk dat zijn rug sterk bleef. Uiteindelijk heb ik hem zonder zweep en sporen op wedstrijd uitgebracht tot we Z-startgerechtigd waren.”

Plezier kwijt

Precies op dat punt stopte Caroliene hun wedstrijdcarrière. “Ik merkte dat mijn paard op M-niveau op zijn best was en daarna langzaam het plezier erin kwijtraakte. Toen zijn we gestopt met wedstrijden rijden en zijn we meer gaan focussen op het maken van buitenritjes. Helaas heb ik vanwege blessures daarna de keuze moeten maken om hem op 21-jarige leeftijd te laten inslapen.”

Sprong in het diepe

Een tijd later begon Caroliene’s zoektocht naar een nieuw paard. Zo vond ze Storm vorig jaar augustus. “Wat ik zocht, was een paard dat braaf was, klaar was voor de B en al een beetje ervaring had. Uiteindelijk kwam ik thuis met een paard dat daar totaal niet aan voldeed”, lacht ze.

“Toen ik Storm voor het eerst zag, was hij drie jaar oud en ontzettend groot voor zijn leeftijd. Hij sprak me totaal niet aan. Toch bleef hij door mijn hoofd spoken en heb ik uiteindelijk de gok gewaagd. Aangezien Storm nog nooit op een andere plek was geweest, liepen we in de eerste week al tegen moeilijkheden aan. Hoewel mij dat stiekem wel wat twijfels gaf, besloot ik toch door te zetten.”

Foto: Privébezit

Grote tegenslag

Caroliene schakelde de hulp van Liesbet Nijboer in om de ruin zadelmak te laten maken. “Liesbet maakt paarden zadelmak op een manier waar ik heel erg achter sta; met rust, vertrouwen, plezier en in kleine stapjes, maar wel duidelijk. Het zadelmak maken verliep dan ook heel voorspoedig. Zo’n fijne ervaring gun ik ieder paard”, vertelt ze. 

Maar helaas kreeg de ruin daarna eetproblemen. “Na een tandartsbehandeling wilde Storm plots niet meer eten. Hij maakte proppen, kreeg zijn hooi niet weg en zat duidelijk niet goed in zijn vel. Hij was chagrijnig en wilde niet aangeraakt worden. In die tijd dacht ik echt dat hij een hekel had aan mij.”

“Pas na drie maanden zoeken, ontdekte ik via een gespecialiseerde tandarts dat hij ietwat bolle kiezen had. Zij heeft zijn gebit toen helemaal geperfectioneerd, waarna hij eindelijk weer voorzichtig begon te eten. Na hem maanden op de been te hebben gehouden met voeding als bietenpulp, kreeg hij eindelijk weer hooi binnen.”

Plezier en ambities combineren

Nu de ruin terug op gewicht is en weer goed in zijn vel zit, zijn Liesbet en Caroliene weer met hem aan de slag. “Liesbet leidt Storm verder op onder het zadel, terwijl ik aan onze connectie werk vanaf de grond. Ik sta te popelen om rijtechnisch met hem te gaan knutselen zodra hij lekker rond te sturen is en gewend is aan het rijden.”

“Ik hoop uiteindelijk de sport in te gaan met Storm, maar dan wel op dezelfde manier als met mijn Fjord; een manier waarbij plezier en paardvriendelijk rijden voorop staan. Vroeger reed ik voor mezelf en voor mijn eigen geluk, nu ook voor Storm en zijn welzijn.”

“Ik heb geen haast en Storm hoeft voorlopig nog niet te presteren. Hij krijgt de tijd om uit te groeien tot een sterk paard dat op eigen benen kan lopen. Daarna zien we wel waar het schip strandt. Ik ben in ieder geval blij dat mijn vorige paard mijn visie op de sport zo heeft veranderd. Daar pluk ik nu de vruchten van met Storm”, sluit ze af.

Bron: Bit & Cap