
Editorial Suzanne Vlieger-Admiraal | Samenwerking
Training Column Editorial SuzanneWat als je paard zo gespannen is onder het zadel dat rijden soms niet verantwoord is? Hier is geen quick fix voor, geen magische formule die alle spanning in één keer doet afvloeien.
Dat weet trainer Liesbeth Jorna als geen ander. In Bit & Cap augustus zie je hoe ze Yaël helpt met haar paard Nova, dat zo gespannen is – vooral onder het zadel tussen de andere paarden – dat ze geen wedstrijden meer kan rijden. Ondanks de afwezigheid van een magische formule, weet ze voor Yaël en Nova een wereld van verschil te maken. Ze begint hiervoor bij het begin: samenwerking. Stoppen en stappen – samen. “Want je paard is een relatiedier, een kuddedier. Die verbinding is superbelangrijk.”
Samenwerking als voorwaarde voor ontspanning dus. Dit uitgangspunt zien we ook terug bij dressuuramazone Romy van der Schaft, voor wie rust en ontspanning de basis vormen van haar manier van trainen. Om die ontspanning te bewerkstelligen, is ze altijd op zoek naar samenwerking met haar paarden. Haar training is niet gebaseerd op dwang en dominantie, maar op verbinding. Romy wil dat haar paarden met haar meedoen. “Niet omdat het moet, maar omdat ze het willen.”
Eigenlijk is het heel logisch. Samenwerken is geen ‘trucje’ om paarden te laten ontspannen en over te halen te doen wat wij van ze willen; het is een vitale behoefte van het paard. In het artikel op pagina 26-31 laat Femke Dölle zien dat rust in een door ons samengestelde groep paarden alleen mogelijk is als de samenwerking tussen de paarden in orde is. Ze verwijst daarbij naar wilde paarden: “Het gaat in een kudde om harmonie en samenwerking om te kunnen overleven en voortplanten. Het is geen hiërarchie.”
En zo komen we uit bij ‘de basis’: paarden in het wild. Hoewel ze – letterlijk – mijlenver verwijderd zijn van onze paarden, is er in hun essentie; hun behoeftes en instincten, niet zoveel veranderd. In het boek en de documentaires ‘Fading Hoofprints’ van Minh Dan Vu zien we weliswaar geen écht wilde paarden, maar wel paarden die daar qua leefstijl dichtbij in de buurt komen: met groepjes familieleden zwerven ze door de uitgestrekte landschappen waar ze geboren zijn.
De foto’s in het boek en de beelden op de documentaires ademen rust en ontspanning. De kuddes bewegen samen in perfecte harmonie – net zoals wij willen met onze paarden – of staan samen in volmaakte vrede te eten of te rusten. Ze begrijpen elkaar. Ze weten wat ze aan elkaar hebben en ze werken samen. Ze voelen zich veilig en daarom kunnen ze ontspannen. Conflicten zijn er alleen als er iets op het spel staat.
Maar wat staat er op het spel wanneer wij met onze paarden werken? Ons plezier? Onze veiligheid? Een lintje? Een beker? Dit zijn geen doelen om voor te strijden. Althans: niet tegen je paard. Wel met je paard. Magische formules zijn er niet, maar er is wel een magisch ingrediënt. Of beter gezegd - een logisch ingrediënt: samenwerking.
Suzanne Vlieger-Admiraal,
Community Redacteur Bit & Cap
![]()























